rr E R D I E? R E 
77 
„ en begeerte een vrugtje voortbrengen, en. het zelve vervolgens hi delyf. 
„ moeder — inzaaijen. Hier van ontvangen de vrouwen cerft diertjes , die 
„ wegens derzelver kleinheid niet gezien kunnen worden, cn ook nog niet ge- 
3, heel geformeerd fchynen te zyn, welhaaft breiden zig dezelve uit, gevoed en 
„ grooter geworden , koomen zy te voorlchyn en voleindigen de voortteeling. ”” 
Hippokrates fchynt, in zyne verhandeling over den leefregel, ook te kennen te 
geeven , dat de zaadvogten der dieren vol kleine diertjes zyn, Demokritus 
Ipreekt van zekere wormen die de menichelyke gedaante aanneemen. Aristote-- 
LES zegt, dat de eerfte menfehen onder de gedaante van wormen uit de aarde kwat 
men. Maar nocli het gezag van Plato, noch dat van Hippokrates, van Demokju- 
Tüs, en van Aristoteles, nog de waameeming van Dalenpatius zullen dat denk- 
beeld , dat deze wormen kleine menfchjes zyn , onder een omflag verborgen , ooit 
doen aanneemen, want het zelve is blykbaar ftrydig met de ondervinding en met. 
alle de andere waarneemingen. 
Vallisnieri en Bourgüet, welken wy hebben aangehaald, gezamentlyk waar- 
neemingen gedaan, hebbende op het zaadvogt van eenkonyn, zagen daar kleine 
wormen in, welker een einde grooter was dan het ander, zy waren zeer levendig,^ 
zy trokken uit de eene plaats naar de andere, en floegen met hunne ftaarten; ?om- 
tyds verhefceden, zomtyds verlaagden zy zig, op andere lyden draaiden zy in het 
rond, en kronkelden zig alsflangen; eindelyk, zegt Vallisnieri, bemerkte ikdiii- 
delyk, dat het wezendlyke diertjes waren, (a) Deze Scluyver, die met het Syilema 
der eitjes vooringeuoomen was , heeft egter niet nagelaaten de zaadwormen toe 
te laaten, en dezelve, gelyk men ziet, voor waare dieren te neemem 
De Hr. Andry waarneemingen gedaan hebbende op die zaadworraen.-van dem 
menfeh , beweert , dat zy niet gevonden worden dan in den ouderdom voor de 
voortteeling bekwaam, dat zy in de vroege jeugd, en in den hoogen ouderdom 
niet beftaan, en dat men, hen in lieden, die met venusk waaien bezet zyn, maar 
weinig vindt, en in die menfehen daarenboven kwynen en raeeftal dood zyn, en dat 
men in de deelen der voortteeling van onmagtigen niet één levend ziet; dat die wor- 
men in denman, het hoofd, dat.iste zeggen, een der einden , naar evenredigheid 
van het onder, einde , grooter hebben dan het in andere dieren is; hetwelk, zegt' 
hy, wel overéénkoomt met de figuur van de vrugt en van het kind, welks hoofd 
inderdaad, ten opzigte van het lighaam, veel grooter is, dan dat der volwallenen 
en hy voegt ’er by , dat lieden die zig al te veel aan de liefde’s vermaaken en om- 
helzingen overgeeven, gemeenlyk zeer weinige, of geheel geene van deze diertjes 
hebben. 
Leeuwenhoek, Andry , en verfchefden anderen, verzetteden zig dan uit al?e 
hunne kragten tegen het Syftema der eitjes. Zy hadden, in het zaadvogt van 
alle mannelyke dieren, levende diertjes ontdekt, zy toonden dat deze diertjes niet 
befchouwd konden worden als. enkele bewooners van dat vogt, naardien hunne 
omtrek grooter was dan die van het vogt zelf ; dat rnen daarenboven niets di'erge- 
jyks noch in het bloed, noeh inde andere vogten van het lighaam der dieren vondt; 
zy zeiden, dat, dewyl de wyQes niets dergclyks, niets levende verfchafteden , het 
(a) E gli riconobbi, e gli giudicai fmza dubitamento alcuno per vcri, verifllmi, arciYetifllrci 
vertui» O^ere 4 ci Ckv. Vai;ushxeri, Tm, H, psg, 105. Col, i, 
K 3 
