DER DIEREN. 
79 
„ wOTfflpje in het algemeen het voetje winnen zal^ en wanneer het daar eens in- 
„ gekoomen, en in het eitje gehuisveft is, kan Een ander daar niet meer inkoo- 
,, men ^ om dat, zeiden zy, de eerfte worm den doorgang volmaakt fluit, of daar 
„ IS een klapvliesje aan den ingang van het voetje , het welk openen en fluiten 
» kan, wanneer het ey niet volftrekt vol is; maar wanneer de worm her zelve 
» heeft gevuld, kan dit klapje niet meer open, fchoon daar een tweeile worm 
» tegen aan rac^ dringen. Dat klapvliesje daarenboven verzonnen zy, dat nog een 
„ anderen dienfl; deedt, voor zo verre het zelve, zo de eerüe worm’luft kreeg om 
„ weder uit zyn ey te trekken, zig tegen zynen doortogt verzettede; de worm is 
5, dus verpligt te blyven , en zyne gedaantewiffeling te ondergaan. De zaad- 
„ worm is derhalven de waare vrugt, de zelfftandigheid van het ey voedt den- 
„ zelven, de vliezen van dit ey dienen Item voor bekleedzel, en wanneer het 
j, voedzel in het ey bevat, hem begint te ontbreeken, plakt hy zig aan het bin- 
r> nenfte vel der lyfmoeder, en haalt dus zyn voedzel uit het bloed van de moe- 
a, der, tot dat hy door zyn gewigt, en de vermeerdering zyner kragten, zyne 
» banden eiiïdelyk verbreekt en ter wereld koomt. 
Volgens dit Syldemais het niet meer de eerfte Vrouw, die alle de voorledene;, 
tegenwoordige en toekoomende geflagren bevattede, maar het is de eerfte Man, 
die alle de nakomelingfchap m zig befloot. De vooraf beftaande fpruitjes zyn 
niet langer vnigtjes zonder leven, ‘als kleine popjes in de eitjes in het oneindige 
opgeflooten, en in malkanderen gekaft; het zyn kleine diertjes, kleine bewerk- 
tuigde en wezendlyk levende menfchjes allen in malkanderen bevat, waaraan 
niets ontbreekt, en die volmaakte dieren en menlchen worden door eene enkele, 
ontzwa^lmp der deelen, geholpen van eenegelyke gedaante-verandering als die, 
welke de Inlekten ondergaan, voor dat zy tot hunnen ftaat van volmaaktheid 
Kooraen, 
Gelyk die beide Samenftelzels der zaadwormen en der eytjes tegenwoordig de 
Natuurkundigen verdeden, en alle die geenen, welke onlangs over de voorttee- 
ling gefchreeven hebben, het een of ander dezer gevoelens hebben, aangenoomen, 
koomt het my noodzaaklyk voor dezelve zorgvuldig te onderzoeken, en te doen 
zien, dat zy niet flegts onvoldoende zyn, om de verfchynzels der voortteeling tc 
verklaaren, maar ook op onderftellingen ruften, die van alle waarichyniykheid ont- 
bloot zyn. 
Beide onderftellen zy een progrejjus in infinitiimy een voortgang of opklimming 
tot in het oneindige, dewelke, gelyk wy vroeger hebben aangemerkt, minder 
eene redelyke onderftelling, dan eene begoodieling van den geeft is. Een zaad- 
wrm IS meer dan duizend millioenen maaien kleiner dan een menfdi; zo wy dan 
de grootte van den Menlch voor de eenheid neemen , zal de grootte van den zaad- 
worm met uitgedrukt kunnen worden, dan door de breuk ,, *ïs}5foj dat is, door 
een getal van tien cyfferletters; en gelyk de menlch tot den zaadworm van de 
eerfte voortteeling in de zelfde reden ftaat, als deze worm heeft tot den zaadworm, 
van de tweede geboorte of voortteeling, 20 zi de grootte, of liever de kleinte 
van dien worm der tweede voortteeling niet uirgedrukt kunnen worden , dan door 
een getal van negentien cyffers, en om de zelfdereden zal de kleinheid van den 
zaadworm van de derde voortteeling niet uitgedrukt worden, dan door een getal 
van agt-en-twintig letters, die van den zaadworm der vierde voortteeling zal een 
