8o 
DE N A T U .U R L Y K E HISTORIE 
getal van zeven-en-dertig letters noodig hebben, die van den zaadworm der vyf" 
de voortteeling een getal van zes-en- veertig, en die van den zaadworm der zesde 
vooriteeling een getal van vyf-en-vyftig letters behoeven. Om ons een denkbeeld 
te maaken van de kleinheid , door deze breuk uitgedrukt , zo laat ons de afmee- 
lingen van de fpheer des Heelals van de Zon tot aan Saturnus neeraen, onderftel- 
lende dat de Zon een inillioen maal grooter dan de Aarde, en duizendmaalen de 
2ons-nnddellyn van Saturnus af is ; wy zullen dan vinden dat _’er flegts yyf-en-veer- 
tig cyfl'erletters noodig zyn , om het getal der teerlingfche linies, in die fpheer be* 
vat , uit te drukken , en ydere teerlingfche linie in duizend millioenen atomi of 
ondeelbaare deeltjes verminderende, hebben wy flegts vier-en-vyfcig cyfl’erletters 
noodig, om het getal daarvan uit te drukken. By gevolg zou de menfch, ten 
opzigte van den zaadworm der zesde voortteeling, 'grooter zyn, dan de Ijjheer van 
het Heelal is , ten opzigte van het kleinfle ondeelbaar deeltje , ’t welk met raoge- 
lykheid, met het vergrootglas te bemerken is. Wat zal dit worden, wanneer men 
die rekening flegts tot de tiende voortteeling voortzet ! De kleinheid zal dan zo 
verre gaan , dat ’er geen middel over is , om dezelve te doen voelen , en het 
ichynt my toe, dat de waarfchynlykheid van dit gevoelen vervalt, naar maate het 
voorwerp verdwynt,- deze rekening kan even goed op de eytjes als op de zaad- 
worraen worden toegepaft, en het gebrek van waarfchynlykheid is aan beide Sa* 
luenftelzels gemeen. 
„ Men zal ongetwyfeld zeggen, dat men, dewylde ftofin het oneindige deel- 
„ baar is, geene onmogelykheid behoeft te ftellen in deze afdaaling van groot* 
te, en dat, fchoon dezelve niet waarfchynlyk is , omdat zy zig al te veel ver- 
„ wydert ;van ’t geen onze verbeelding ons gemeenlyk vertoont, men deze ver- 
deeling der ftoflhin ’t oneindige, egter als mogelyk moet belchouwen , naar- 
,, dien men een atomusy hoe klein wy die ook onderftellen mogen, met onze ge* 
„ dagten altoos in andere deelqes verdeden kunnen.” Maar ik antwoorde, dat 
men zig over deze verdeeling der ftofin het oneindige dezelfde begoocheling maakt, 
als over alle andere foorten van landmeetkundige of rekenkundige oneindigheden. 
Alle die oneindigheden zyn niet dan aftrekkingen van onzen geeft, en beftaan in 
de Natuur der dingen niet 5 en zo men de deelbaarheid der ftoffe in het oneindige 
als een volftrekt . oneindig wil befchouw.en , is het nog gemaklyker te bewyzen, 
dat het zelve in dien zin niet beftaan kan. Want zo wy eenmaal de kleinfte cito» 
niusy die mogelyk is onderftellen, zal dezelve door ftie onderilelling noodwen- 
difT ondeelbaar zyn, dcwyl zy anders , zo zy nog deelbaar was, niet het kleinft 
mot^elyk deeltje zoude zyn, het welk ftrydig is met de onderftelling. Hetkoomt 
my^derlialven voor, dat ydere onderftelling, waarin men een voortgang tot in het 
oneindige toelaat, verworpen moet worden niet flegts als valfch, maar ook als van 
alle waarfchynlykheid ontbloot, en gelyk het Syftema derzaadwormen, en dat der 
eytjes^ beiden zodanig eeneu voortgang onderftellen , moet men het niet aan- 
Eene andere groote zwaarigheid , welke men tegen deze beide Samenftelzels 
maakeii kan , is , dat, in dat der eytjes, de eerfte vrouw mannelyke en yrouwelyke eyt- 
jes lievattede, dat de mannelyke eytjes geene andere dan raannlyke eytjes bevatteden, 
of liever niet dan eene voortteeling van mannen bevattedej en dat integendeel de 
vrouwelyke eytjes .millioenen voortteelingen van mannelyke en yrouwelyke eytjes 
