DER DIEREN. 
in zig behelsden; zo dat ter zelfder tyd, en in de zelfde vrouw, altoos een ze* 
ker getal eytjes is, bekwaam om zig in het oneindige te ontzwagtelen , en een an- 
der, getal eytjes , die zig maar eens ontzwagtelen kunnen. En op de zelfde wy- 
ze bevattede de eerfte man, in het ander Syftema, dat der zaad wormen namelyk, 
mannelyke en vrouwclyke z^adwormen; alle de vrouwelyke wormen bevatten 
geene andere , alle de mannelyke daarentegen bevatten andere, de eeue mannelyke, 
de andere vrouwelyke tot in het oneindige, en in den zelfden man en ter zelfder 
tyd moeten ’er wormen zyn, die zig in het oneindige ontzwagtelen moeten, en 
andere wormen die zig maar eens moeten ontzwagtelen ; ik vraag of ’er eenige 
Ichaduw van waarfchynlykheid in deze onderftellingen zy ? 
Eene derde zwaarigheid tegen die beide Samenltelzels, is, de gelykenis der kinde- 
ren, die dan eens naar den vader, dan eens naar de moeder zweemen, en zora- 
tyds naar beiden tevens gelyken ', benevens de blykbaare tekenen der beide Sexen 
in de muilezels en in de halfflagtige Dieren. Zo de zaadworm van het zaadvogt 
des vaders de vrugt moet zyn, hoe kan het kind dan naar de moeder gelyken ! En 
zo de vrugt vooraf beftaat in het ey der moeder , hoe kan het kind dan naar den va- 
der gelyken! En zo de zaadworm van een paard, of het ey van eene ezelin de 
vrugt bevatten, hoe kan dan de muilezel in de natuur van het paard en die van de 
ezelin deelen? 
Deze algemeene zwaarigheden, die onverwinnelyk zyn , zyn evenwel niet de 
eenigfte, welken men tegen deze Samenftelzels kan inbrengen. Daar zyn byzon- 
dere, die niet minder llerk zyn. En om met het Samenltelzel der zaadwormen 
te beginnen , moet men hen, die dezelve toelaaten , en die zig verbeelden dat de 
menfeh uit deze wormen voortkoomt, eens vraagen, h®e zy begrypen dat deze 
gedaantewisfeling gefchiede ! en hen doen opmerken , dat die der gekorvenen 
geene betrekking heeft of hebben kan met die, welke zy onderftellen ? \Vant de 
worm, die vlieg moet worden, of de rups, die vlinder moet worden, gaat een 
middelftaat, namelyk dien van tonnetje of popje door; hy is geheel geformeerd, 
hy heeft zyne grQottegekreegen,en zyne geftalce is tot alle haare volmaaktheid ge- 
koomen, ja hy is van dien tyd af reeds in ïlaat om voort te teelen ; daar men in 
de gewaande geftaire verandering van den zaadworm tot menfeh , hier zeggen 
kan, dat ’er een ftaat van popje is , en fchoon men zelfs zulk een ftaat, geduu- 
rendede eerfte dagen van de ontvanging al onderftellen wilde, waarom is het 
voortbrengzel van dit onderftelde popje niet een volwaflèn en volmaakt menfeh? 
waarom is het integendeel niet dan een nog ongefchikt vrugtje, dat eene nieuwe 
ontzwagteling van nooden heeft? Men ziet wel, dat de analogie, de overeen* 
komft en gelykheid hier geichoiiden is, en dat dezelve , wel verre van dit denk- 
beeld van de geltalte-wifleling van den zaadworm te beveftigen , die integendeel 
geheel vernietigt, wanneer men de moeite neemt, om alles van naby te on- 
derzoeken. 
Daarenboven koomt de worm, die in een vlieg moet veranderen, uit een ey; 
dat ey is het voortbrengzel der koppeling van twee Sexen, van een mannetjes 
en van een wyfjes vlieg, en het bevat de vrugt of den worm, die vervolgens 
tonnetje of popje moet worden , en eindelyk geraaken tot zyn ftaat van volmaakt- 
heid , tot zyn ftaat van vlieg ; in welken ftaat alleen het dier het vermogen heeft 
wan voort te teelen, daar de 'zaadworm geen beginzel van voomeeling in zig lieeft; 
