H 
•ÖER dieren. 
Dit eenige van de byzonderc zwaarighedeii, weJke zig vry gereed elyk ver- 
toonen 5 wanneer men het iylleina der zaaddieitjes met aandagt befchouwt. Dc 
byzondere tegenwerpingen, welken men tegen dat der eytjes kan inbrengen, 
zjai msgelyks zeer aanmerkelyk. _ Zo de vrugt vooraf in het ey beftaat, voor 
dat de man en de vrouw gemeenlclmp gehad hebben , waarom ziet men dan in 
de eijeren, welken de hen legt, zonder door den haan getreeden te zyn, de 
vrugt niet zo wél als in de eijeren, welken zy, na de koppeling met den haan legt; 
wy hebben woéger de waameemingen bygebragt, door IVIalpiohi gedaan op 
verfche eijeren ujt het lighaamder henne koomende,en die nog niet gebroeid wa- 
ren, Hy heeft altoos een vrugtje gevonden in die, welke de hennen, die door 
den haan getreeden waren lagen, en in die eijeren, welke gelegd waren door 
Kippen, die nog nooit gemeemcliap met een haan gehad, of daarlèdert een ge- 
ruimen tyd van beroofd waren, heeft hy nooit anders dan een zuiger of misge- 
boorte in het roofje gevonden. Het is dan duidelyk, dat de vrugt niet vooraf 
•beftaat in het ey , maar dat dezelve integendeel daarin eerft geformeerd wordt , 
Wanneer het mannelyk zaad hetzelve doordrongen heeft. 
E ene andere zwaarigheid t^en dit Samcnltclzel is, dat men niet alleen de 
vrugt in de eijeren der eijeiJeggcnden niet ziet, voor de geraeenfehap der Sexen , 
maar dat men zelfs geene eijeren in de levendbaarcnden vindt. De Natuurkun- 
digen, die beweeren, dat de zaadworm de vrugt is, onder een omflag of be- 
kleedzel bevat, houden ag ten minften verzekerd van het beftaan der zaadwor- 
men , maar zy , die willen dat de wugt vooraf in het ey beftaat , verbeelden 
zig niet flegts blootelyk dat voorbeftaan , maar zy hebben zelfs geen bewys voor 
hetbeftaan van httey zelve. Integendeel, daar is een waarfclnmlykheid, die 
bjTia tot zekerheid gaat, dat deze eytjes niet beftaan in de levendbaarcnden, 
naardien men oneduizend proeven heeft geiioomcn om dezelve te ontdekken, 
zonder hen ooit te hebben kunnen vinden. 
_ Schoon de voorftanders van het Syftema der ejtjes het niet eens zyn , ten op- 
zigte van het geen men als het wezendiyk ey in de zaadballen der vrouwen moet 
befchouwen, rvillen zy egter allen, dat de bevrugting onmiddelyk in dien zaad- 
bal, welken zy het eijemeft of den eijerftok noemen, gefchiede, zonder acht te 
•gceven, dat, indien dit wezendiyk zo ware, men de mcefte vrugten in den buik 
zoude vinden, in plaats van dezelve in de lyfmocdcr te vinden; want gelyk het 
loofwerk , of het bovenfte einde van de trompet , van den zaadbal , gelyk men 
weet, afgcfcheiden is, zo moeten dc gewaande eijeren dikwils in den buik val- 
len, en men zoude daar menigmaalen wugtjes vinden; nu weet men, dat dit ge- 
val zeer zeldzaam is, ik weet zelfs niet, of het waar is, dat het immer gebeurd 
^ door het inm'erkze! , ’t welk wy thans ondcrftcllcn, en ik denk, datdevnigt- 
jes, welke men in den bink gevonden heeft, door eenig toeval of uit de trom- 
petten van de lyfmoeder, of uit de Ijdfnoeder zelve geknomen waren. 
De algemeene zwaarigheden en die aan beide Samenftelzcls gemeen zyn, zyn 
pvoeld door een man van verftand, die niy toefcliynt beter geredeneerd te heb- 
^^”5 ^311 allen die vóór hem over dit onderwerp hebben gefchreeven ; ik bedoel 
den Sclnyver van de Femf phyftqi^s^ in ’t jaar 1745. gedrukt. Die Verhandeling, 
Ichwn kort, bevat meer Wysgeerigc denkbeelden, dan men uit verfcheiden dik- 
4ce boekdeelen over de vooitte'eling haaien kan. Gelyk dit boekje in yders haft- 
L 2 
