84 
DE NATÜURLYKE HISTORIE 
den is , zal ik ’er geen uittrekzel van geeven ; het is daar zelfs niet vatbaar voor. 
De naauwkeurigheid waar mede het gefclireeven is , laat dit niet toe. Alles wat 
ik ’er van zeggen kan, is, dat men daar algemcene gnrotlche belèhouwingen in 
vindt, die zig niet zeer verre verwyderen van de denkbeelden, welken ik gc- 
gceven heb , en dat deze Schryvcr de eerde is , die de waarheid heeft begin- 
nen te naderen ,_daar men verder af was dan ooit,' federt dat men eytjes verzon- 
nen en zaaddiertjes ontdekt hadt. Daar blyft ons dan thans niet meer over, dan 
verflag te geeven, wegens een ige byzondere proefneemingen , waarvan zommi- 
gen gunftig voor, andere ftrydig gefdieencn hebben met, de voorgeftelde Samen- 
Itelzels. 
JVIen vindt in de Hifiorie van de Akademie der ïVetenfehappen van ’t jaar 1 701 . 
eenige zwaariheden door den Hr. Mkry tegen het Syllema der eytjes voorge- 
field. Die bekwaame Ontleedkundige hieldt met reden ftaande, dat de blaasjes, 
welken men in de zaadballen der vrouwen vindt , geene eytjes zyn , dat zy na- 
tuurlyk daar van afgaan jdat zy , fchoon zy zig zelfs van de binnenfte zelfllandig- 
heid van den zaadbal kunnen affcheideti , daar nog niet uit zouden kunnen koo- 
men, om dat het geraecne vlies, ’t welk den geheclen zaadbal omvangt, een al 
te geflooten weefzel is , dan dat men begrypen kan , dat een blaasje of een rond 
en week eytje, zig een weg zou kunnen baanen dwars door dit flerk vlies; en 
gelyk de meefte Natuur-en-Ontlecdkundigen toen ter gunde van het Sydema der 
eytjes waren ingeirooraen , en de proefneemingen van De Graaf hen derwyze 
in de vooroordeelen verderkt hadden , dat de roofjes , welken men in de zaadballen 
der vrouwen ot wyfjes vindt, de eijcrneden waren, gelyk de laatdgenoemde Ont- 
leedkundige gezegd hadt , en dat het getal van deze roofjes dat der vrugtjes aan- 
wees, zo vertoonde de Hr. Mery zaadballen van een vrouw, waarin eenegroo- 
te menigte van deze roofjes te zien was, het welk, in het Sydema dier Natuurkun- 
digen, eene ongehoorde vrugtbaarheid in deeze vrouw ondcrfteld zoude hebben. 
Deze zwaarigheden wekten de andere Ontleedkundigen der Akademie, dievoor- 
ftanders der eytjes waren, op, om nieuwe onderzoekingen te doen. De Hr. Du- 
VERNEY onderzogt en ontleedde de zaadballen van koeijen cn fchaapen; hy be- 
weerde, dat de blaasjes eitjes waren, om dat ’er waren, die meer of min vaft 
hingen aan de zelfllandigheid van den zaadbal , en dat men moeft denken , dat 
zy, in den tyd der volmaakte rypheid , zig daar gebed vp losmaakten , naardien 
de lugt, wanneer men in het binnenfte van den zaadbal blies, tusfehen deze blaas- 
jes en de nabuurige declen doorging. De Hr. Mrry antwoordde alleenlyk , dat 
dit geen genoegzaam bewys was , naardien men deeze blaasjes nooit gezien hadt 
geheellyk van den zaadbal afgefcheiden. Voor het overige merkte dé Hr. Du- 
verney het klieragtiglighaam der zaadballen, op, maar hy bevondt niet, dat 
het eai wezendlyk en noodzaakelyk gedeelte was voor do voonteeling , hy nam 
het daarentegen voor een toevallig en op fchuimloopend uitwas , dat is te zeg- 
gen, een uitwas, dat zig ten kollen van dat Hghaam , daar het op zit, voedt, 
zonder het te verdelgen, ten naaften by, zegthy , gelyk de galnooten, de pad- 
deftoelen, enz., van de eyken-boomen zyn. De Hr. Littre, wiens voorin* 
genoomenheid voor het Syfteraa der eytjes waarfchynlyk nog fterker was dan die 
van den Hr. Duverney, beweerde niet flegts, dat de blaasjes eytjes waren, 
maar hy verzekerde zelfs, in een dier blaasjes, dat nog vaftliing, en dat in het 
