DER DIEREN* 
85 
binnenfte van den zaadbal geplaatft was, een welgemaakt vrugtjc gezien te lieb.- 
ben, waarin hy het hoofd en den romp zeer wel onderfcheidde , zeide hyj hy 
gaf ’er zelfs de maaten van ; maar behalven dat dit wonder zig nooit dan aan zyii 
oogen vertoond, en geen Waamecmer iets dergelyks gezien heeft, is het genoeg 
zyne Verhandeling («3 teleezen,om te bemerken, hoe twyffelagtig deze waarnee- 
ming is. Uit zyne eigen opgaave blykt, dat de iyfnioeder fcbirreus of knoeil- 
f ezwellig, en de zaadbal geheel bedorven was, men ziet uit die opgaave, dat 
et blaasje of het ey , het welk de gewaande vrugt bcvaitede , kleiner was dan - 
andere blaasjes , of eytjes, die niets behelsden, enz.; ook heeft Valusnieri.* 
Ichoon een voorftander , en een zeer yverig voorftander van het. Syftema der 
cytjes , maar ter zelfder tyd een groot vriend van de waarheid en een opregt man, 
die waameeming van den Hr. Littre en die van den Hr. Duverneï ftren- 
gclyk ter toets gebragt, welke zy niet konden uitftaan. 
Eene berugte proefneemingtenvoordeele der eytjes is die van Nuck; hy open- 
de eene teef drie dagen na de koppeling j hy haalde een der hoornen van de lyf- 
moeder uit en bondt denzelven, dien in het midden fluitende, zo dat het hovende 
gedeelte van den weg geene gemcenfehap meer konde hebben met het onderfte ge- 
deelte, waarna hy dien hoorn der Ijdmoeder in zyne plaats hcrftelde en de won- 
de toemaakte, daar de teef maar weinig ongemak van fcheen te lydenj na ver- 
loop van een-cn-twintig dagen, opende hy dezelve weder, en hy vondt twee 
vrugtjes in het bovenfte gedeejte, dat is te zeggen, tusfehen den zaadbal en het 
bindzel, en in het onderfte gedeelte van dien hoorn was geene vrugt ; in den an- 
deren hoorn van de lyfraoeder, die door geene afbinding geflootea was geweeft, 
vondt hy ’er drie, die regelraaatig gefchikt waren, het welk, zegt hy, bewyft, 
dat de vrugt niet van het mannelyk zaad koomt. Men begrypt wel , dat onder- 
fteld zynde, dat deze proefneeraing, die maar eens gedaan is , en waarop men , 
by gevolg, niet al te veel tellen moet, onderfteld zynde zeg ik, dat deze proef- 
neeraing herhaald van het zelfde uitwerkzel gevolgd ware , men geen. recht zoude 
hebben, om daar uit te befluiten, dat de bevrugting in den eijerftok gefchiedde, 
en dat ’er eytjes los gemaakt worden, die de vrugt geheel geformeerd bevatten; 
zy zoude alleenlyk bewyzcn , dat de vrugt in de bovenfte deelcn der hoornen 
van de lyfmoedcr zo wel als iu de onderfte, geformeerd kan worden, en het 
fchynt zeer natuurlyk, zig te verbeelden dat de band, die de hoornen der lyfraoe- 
der in hun midden drukt en fluit, de zaadvogten , die in de onderfte deden zyn 
verpligt, naar buiten uit te vloeijen, en dus het werk der voortteeling in de on- 
derfte deelen verdelgt. 
Zie daar , ten naaften by , hoe verre de Ontleedkundigen en de Natuurkundi- 
gen in het ftuk van de voortteeling gevorderd zyn ; nu is niy nog overig dat nieu- 
we voor te draagen , datmyne eigen onderzoekingen en proefneemingen ray ge- 
leerd hebben; men zal daar uit kunnen oordeelen, of het Samenftelzel, ’t welk 
ik gegeeven heb , niet oneindig nader koome aan dat der Natuur , dan oen van 
die, daar ik verflag van. heb gedaan. 
In des Konifigs tuin, den 6den February i ^45, 
(«) Uimtirtf. de l'-^cadémie. A'o. I 70 i- P^g- 
L 3. 
