DER DIEREN. 
3 ^ 
T/eegingzy om het waar te ncemen, want het gebeurt dikwils, dat, gelyk die 
ceweeging van het vogt vcrfcheiden- bolletjes mede voert, en eene lborc van 
ftroom naar eenen kant maakt, aan de eene of andere zyde van dien ftroom ea 
zomtyds aan beiden te gelyk, eene foort van wedcrftuiting is, waardoor zommigen 
■dier bolletjes in eene zeer verfchillende rigting van die der anderen te rug keeren, 
liet oog des VVaarneemers veftigt zig dan op dat bolletje, ’t welk het alleen een 
verfchillenden weg van dien der anderen ziet volgen, en bet gelooft een dier te 
zien, of ten minden een lighaam dat zig zei ven beweegt, terwyl het zyne bewee- 
ging niet dan aan de vloeiftofte verfchuldigd is; en gelyk de vogten onderhevig 
zyn om te verdroogen., en dikker te worden, en aan den omtrek van den druppel 
meer dan elders, zo moet men de lens boven het middelpunt van den druppel zet- 
ten , en men moet zulk eene groote hoeveelheid vogt neemen als mogelyk is , tot 
darmen bemerke, dat, zo men nog meer name, daar geene doorfthynendheid 
genoeg zyn zoude , om wél te zien het geen daar is te zien. 
Voor dat men zig verlaate op de waarneemingen , welke men gedaan hebbe, 
en zelfs voor dat men waarneemingen beginne te doen, moet men zyn mikros- 
koop wél kennen; daar is ’er niet een, in de glazen van het welk nieteenige vlak- 
ken, eenige blaasjes, eenige draadjes , en andere gebreken zyn, welke men naauw- 
keurig moet kennen , op dat men deze Ichynbaare vertooningen nier voor wezend- 
lyke ai onbekende voorwerpen neeme ; men moet ook het uitwerkzel loeren ken- 
nen , ’t welk het onmerkbaar ftof , dat zig aan de glazen van het mikroskoop 
hegt, voortbrengt. Men zal deze twee oorzaaken bell Icaen kemien , met zyti 
ledig mikroskoop dikwils waar te neemen. 
Om wél waar te neemen, moet het gezigtpunt of het brandpunt van bet mi- 
kroskoop niet net op de oppervlakte van het vogt , maar een weinig beneden het- 
zelve vallen. Men moet zo veel niet rekenen op het geen men aan de oppervlak- 
te van het vogt ziet voorbygaan, als op het geen men binnen in het zelve ziet; 
daar zyn zomtyds blaasjes aan de oppeivlakte, die onregelmaatige beweegingen 
hebben , door de aanraaking der lugt voortgebragt. 
Men ziet veel beter by het licht van eene of twee kaarfen , dan op het hoogfl: 
van den dag en by het helderde weder; mits dan dat licht in geene beweegingzy; 
en om dat te verrayden , moet men eene foort van vvindfcherm of koker op de ta- 
iel zetten , die de kaarfen en het mikroskoop van drie kanten befluite. 
Men ziet dikwils lighaamen, die zwarten ondoorfchynend voorkoomen, door- 
fchynende worden , en zelfs zig met verfcheidene kleuren fchilderen , of gelyk-mid- 
delpuntige en gekleurde ringen , of regenboogen op hunne oppervlakte formeeren. 
Men ziet insgelyks andere lighaamen , welken men eerft doorlchynende of gekleurd 
gezien hadt, zwart en duifter worden; die veranderingen zyn niet wezendlyk, en 
deze vertooningen hangen niet af dan van de fehuinfte, onder welke het licht op de- 
ze lighaamen vdt, cn van de hoogte van her vlak, waar onder zy zig bevinden. 
Wanneer in het vegt lighaamen zyn , die zig met eene groote fnelheid bewee- 
gen , inzonderheid wanneer deze lighaamen aan de oppervlakte zyn , formeeren 
zy door hunne beweeging eene foort van voor in het vogt, die het lighaam, dat 
in beweeging is, fchynt te volgen, en welke men overhelt om voor een ftaart 
te neemen; die vertooning heeft rny zomtyds in den beginne bedroogen, en ik 
-heb myne dwaaling wel klaarlyk bemerkt, wanneer deze kleine lighaamen ande- 
IL Dtd. , M 
