I 
D E ïl D I E R E N. _ 
In de figuur fchynt het gedeelte, tuslchen de beide knoopen bevat, ftan- 
p, j^e te zyn. Als men het met oplettendheid onderzoekt, vindt men, dat het geen 
„ hetzelve zodanig doet voorkoomen, is, dat de Iponsagtige zelffiandigheid, 
5, die binnen in de buis is , in byna gelyke ftrooken gebrooken en afgefcheiden 
is; de volgende vericfiynzels zullen dit duidelyk bewyzen.” 
»> 
5 ? 
„ Het gebeurt zomtyds dat de fchroef en de buis juill breeken boven depifton 
è, die in het vaatje c^fig. 3, blyft; dan lluic de buis in een oogenblik, en neemt 
eene kegelagtige gedaante aan, zig zo veel raogelyk toetrekkende boven het 
einde van de Ichroef f. Dit toont dat zy te dezer plaatfe zeer veerkrao-tig is 
en de manier, waarop zy zig fchikt en voegt naar de zelfltandigheid, welke zv 
bevat, wanneer deze maar de minfte verandering ondergaat, toont, dat zv hét 
overal eveneens is.” ^ 
De Hr. Needham zegt vervolgens, dat men geneigd zoude zyn om te den- 
ken-, dat de werking dier geheele machine is toe te fchryven, aan de veer van de 
fchroef j maar hy bewyfl: door verlcheiden proefneemingen , dat de Ichroef niet 
doet dim te gehoorzaaraen aan eene kragt , die in het Iponsagtig gedeelte huls* 
velt. Zo dra de fchroef van het overige is afgefciieiden , Ixiudc zy op te wer- 
ken, en zy verheft alle haare beweeging. De Auteur maakt vervolgens aanmer- 
kingen over dit zonderling werktuig. 
Zo ik, zegt hy, de diertjes gezien had, die men wil, dat in het zaad van een 
levend dier zyn, zoude ik mogelyk in ftaat zyn te bcpaalen, of het waarlvk 
levende fchepzels zyn , dan of zy alleen als verbazend kleine werktuigen be- 
fchouwd moeten worden, die het zelfde zyn in het klein als de vaten van den 
en uit eenige andere tedeneeringen befluit de Hr.’ 
■» 
» 
„ kalmar in het groot. 
Uit deze overeenkomft, 
Needham , dat het zeer waarfchynlyk is, dat de zaadworraen der andere 
Dieren niet anders zyn, dan bewerktuigde lighaamen, en foorten van machines 
plyk aan deze, welker werking op verlcheiden tyden gefchiedt: want, zegt hy, 
laat ons_onderftellen,dat in het verbaasd getal zaad wormen , welken men in den zelf- 
den tyd in het veld van het vergrootglas ziet ,ftegts eenige duizenden zyn die werken, 
cn zig ter zelfder tyd ontzwagtekm, zal dit genoeg zyn om ons te doen denken, dat 
zy allen levende zyn; laat ons insgelyks begrypen, voegt hy ’er by, dat de be- 
weeging van elk dier zaadwormen even als die der werktuigen van' den kalmar, 
omtrent een halve minuut duurt , dan zal dit, dewyl ’er eene opvmlging van werking 
en van werktuigen na malkanderen zal zyn, langen tyd kunnen duuren, en de ge- 
waande diertjes zullen na malkanderen fchynen te fterven. Daarenboven, waar- 
om zou de Kalmar alleen niet dan werktuigen in zyn zaadvogt hebben , terwyl al- 
le andere Dieren zaadworrnen , waare dieren , hebben zonden. De analogie is hier 
zo fterk, dat men met weigeren kan zig daar aan over te geeven. De Hr. Need- 
ham merkt ook zeer wel aan , dat de waarneemingen van Leeuwenhoek zelven 
fchynen aan te duiden, dat de zaadwormen veele overeenkomft hebben met de be- 
werktuigde lighaamen van het zaad van den kalmar. „ Ik heb, zegt Leeuwen- 
„ HOEK , van het zaad van een kabbeljauw Qireekende , die eyronde lighaamen 
5j gMoomen voor die van diertjes, diegeftorven en uhgezet waren, om datzy 
5j viermaal grooter waren , dan de lighaamen der diertjes , toen zy in het leven 
waren. En op eene andere plaats; ik heb opgeinerkc, zegt hy, van het zaad 
JLjcc^ t 
