Ï44 DE NATUURLYKE HISTORIE 
om het vost des te meer te fcheiden en te verdeden, en meer beweeging aan de 
diertjes teleeven; en desniettegenftaande, zegt hy in zyn eerften brief aan Mylord 
Broüncker : 3, dat hy regenwater in eene gelyke hoeveelheid met het zaadvogt 
van een hond vermengd hebbende , waarin hy zonder vermenging eene onein- 
” dige menigte leevende diertjes gezien hadt, door dit bygevoegde water hnn den 
” dwd veroorzaakte”. Dus zyn de eerde waarneemingen van Leeuwenhoek 
gedaan gelyk de.myne, zonder vennenging, en het bly&, dat hy niet dan langen 
tyd daar na te raade is geworden om daar water by te doen , ora dat hy in de eer- 
lle proef, welke hy daarvan nam , meende bemerkt te hebben , dat dit water de 
diertjes deedt omkoomen , het geen egter niet waar is. Ik denk alleenlyk, dat het 
'byr’-evoegde water dc draadjes zeer fchielyk ontbindt, wantik heb heel weinige dier 
draadjes gezien in alle de waarneemingen, welken ik gedaan heb nadat ik water met 
het vogt had vermengd. . ■ r u 
Toen Leeuwenhoek zig eens overreed hadt , dat dc zaaddiertjes m raenfehen 
of in dieren veranderden, meende hy in het zaadvogt van yder foort van Dier twee 
foorten van zaaddiertjes te bemerken, de eene mannelyke, de andere vrouwelyke, 
en ditverfchil van Sexe diende, naarzyne gedagten, niet llegts tot de voortteelmg 
dezer diertjes met malkanderen, maar ook tot de hervoorebrenging der verfchillen- 
deSexen, die ter wereld moeiten koomen, het welk door de enkele hervorming 
vry moeijelykte begrypen was, zo deze zaaddiertjes te voren geene verfchillende 
Sexen gehad hadden. l 4 y fpreekt van die mannelyke en vrouwelyke zaaddiertjes m 
zynen brief, in Philofophifche .Transacties No. 145, uitgegeeven, en op verfchei- 
den andere plaatfen van zyne Brieven. Maar nergens geeft hy eene beichry ving , 
waarin die mannelyke en vrouwelyke diertjes verfchillen , die inderdaad ook niet 
dan in zyne verbêeldinge beltaan hebtjen. 
De beroemde Boerhaave hadt Leeuwenhoek gevraagd, of hy in de zaaddiert- 
ies geene verfchillende trappen vangroe! en grootte hadt waargenoomen , en Leeu- 
wenhoek antwoordt hem daar op : „ Dat hy etn konyn geopend hebbende, het 
vo'Tthet welk in de Epididyraes of opperklootjes was, hadt genooraen, en dat 
^ hy'éene oneindige menigte van diertjes zelf hadt gezien , en aan andere perloo- 
” nen hadt doen zien; ” onder die oneindige menigte van diertjes waren zommi- 
gen welken hy bemerkt hadt, dat lumnenlvolkooraen groei no^ niet hadden, ook 
” hadt hy eenige zeer kleine en langwerpige deeltjes van vetlchillende grootte , 
en, zo veel men bemerken koude, zonder llaarten gezien, welken hy insgelyks 
voor diertjes hadt genoomen , die hunnen vollen wasdom nog niet hadden”. Zie 
daar dan diertjes van verfchillende grootte, zie daar diertjes met ftaarten, en diert- 
jes zonder ftaarten , het geen veel beter ftrookt met onze waarneemingen , dan 
met het Samenftelzel van Leeuwenhoek zelfs: wy verfchillen alleen- 
lyk in dit artykcl, d.at hy die langwerpige deeltjes zonder ftaarten voor jonge 
diertjes neemt, die hunnen volkoomen groei nog niet hadden, en dat ik integended 
(a) Incredibikm viventium animalculorum mmerum confpexema , cum bac animalia fcypbo impo- 
Jitavitreo (p illic emortua, in rariores ordines dijpamjfem , £? per continuos aliquot dies Japius vi- 
fa exa-nimfim , qu^dnii ad magtiitudinum no'idwn excrevt[Je antmdverti. Ad bac quas- 
da’n obfirvavi t>articulis ptrexUes ohlongas , alias aliir majores , ^ qmistum oeuHs apparebat, 
cauda dejlitutas, qnas quidem paUiculis fiJii rJji (tnimnkuli ejje CTSdidi, que ad juftani magnitU', 
din.em non excrevijfent. ^ 
