en fchaduwingen ; een infekt is in dien zin wat minder dier dan een hond ; een 
oeflier is nog wat minder dan een infèkt, een zee-netel, of eene rivier -poly- 
pus , is het nog minder dan eene oefter ; en gelyk de Natuur door onmerkbaars 
fchaduwingen voortgaat , moeten wy wezens vinden , die nog minder dier zyii 
dan een zee netel of een polypus. Onze algemecne denkbeelden zyn niet dankonü- 
methodes, welke wy ons gemaakt hebben, om eene groote menigte voorwerpen 
onder het zelfde oogpunt te verzamelen ; en zy hebben, gelyk de konftige Leerwy 
zen daar wy in ons /« Deel van gelprooken hebben, het gebrek van nooit alles te kunnen 
bevatten, zy zyn zelfs ftrj'dig met den loop der Natuur, die eenpaarig on- 
merkbaar, en altoos byzonderlyk voortgaat; zodat het aan de begeerte van al 
te veel denkbeelden onder een enkel woord te willen bevatten toe te Ichryven is , 
dat wy geen klaar denkbeeld meer hebben wat dit woord betekene, omdat men 
zig, zodra dit woord aangenoomen is, verbeeldt, dat het eene lyn is, wel- 
ke men mflehen de voortbrengzels der Natuur kan trekken , dat alles , wat bo- 
ven die lyn is, inderdaad Dierzy, en dat alles wat daar onder is, niet dan Plant 
kan zyn; dit is een ander even algemeen woord als het eerde, ’t welk men insge- 
lyks ais eene lyn van aflcheiding cuirchen de bewerktuigde lighaamen en de onbe- 
werktuigde brute ftof gebruikt." Maar, gelyk wy reeds meer dan eens gezegd heb- 
ben, die lynen van aflcheiding bellaan niet in de Natuur, daar zyn wezens , die 
lujch' Dieren , noch Planten , noch Mineraalen zyn , en welken men vrugteloos poogen 
zoude, by de eene of andere te vergelyken. By voorbeeld, toen de Hr. Trem- 
p,LEY, die beroemde Ontdekker van dieren, die zig uit elk hunner door-of af-gefnee- 
den deelen hervoortbrengen, de polypus der water -linfen het eerft ontdekte, 
wat hadt hy toen niet een tyd noodig om te weeten of die polypus een dier of eene 
plant ware? En hoe veele twytïelingen en onzekerheden vertoonden zig hiervoor 
hem, eer hy dit bepaalen konde? De reden is, omdat de polypus der water -linfen 
miflehien noch het een noch het ander is, en dat alles, wat men ’er van zeggen kan, 
is, dat dezelve wat nader by het dier dan by de plant koomt; en gelyk men vol- 
ftrektelyk wil, dat elk leevend weezen een dier of een plant zy, zoude men ge- 
looveti een bewerktuigd wezen niet wél gekend te hebben , zo men het niet tot het 
één of ander dier algemeens naamen bragt, lenvyl ’er inderdaad eene menigte be- 
werktuigde wezens is, dewelke noch tot de eene noch tot de andere verdeeling.gebragt 
kunnen worden. De beweegeode lighaamen, welken men vindt in- de zaadva- 
ten, in de iiifufies van het vleefch der dieren en in die van de zaaden en andere- 
deelen der planten, zyn van die foort; men kan niet zeggen, dat het Dieren zyn,, 
nien kan niet zeggen, dat het Planten zyn, en men zal zekerlyk nog minder zeg- 
gen, dat het Deiffloftcn zyn. 
Men kan dan , zonder vreeze van te veel te zeggen , verzekeren , dat de groo- 
te vertdeeling, welke men in de voortbrengzelen der Natuur maakt, namelyk van 
Dieren, Gewassen, en Delfstoffen, niet alle ftoifelyke wezens bevat; daar 
beflaan, gelyk men ziet, bewerktuigde lighaamen , die in deze verdeeling niet be- 
greepen zyn; wy hebben gezegd, dat de overgaiig der Natuur by flauwe fchadu- 
wingen gelchiedt, en dat zy met kleine, en dik wils onmerkbaare. Happen van het- 
Diérlyk tothetGroeijend-Ryk voortgaat; maar van het Groeijend-Ryk of de planten 
tot de Delfitoffen is de overgang plotfelyk , en hierfchvnt die wet, van niet dan by- 
■Ichaduwingcn te daalen, eensklaps tc. vervallen,- Dit doet my vermoeden,, dat 
