134 DE NATÜÜRLYKE HISTORIE 
hunne volkoomen volmaaktheid. Het koomt my dan voor, dat men de eytjes i» 
als bewerktuigde lighaamen moet befchouwen, die, geene dieren en 
zynde, eene afzonderlyke foort uitraaaken. 
^Fene tweede foort van wezens van den zelfden aart zyn de bewerktuigde lig- 
baainen , welken men in het zaadvogt van alle de dieren vindt, en die, even als die 
van de hom der kalmars, eer natuurlyke werktuigen dan dieren zyn._ Die wezens 
zyn eigenlyk de eerfle verzameling, die uit de werktuigelyke klompjes, daar wy 
zo veel van gefprooken hebben , voortfpruit j zy zyn milfchien zelve de werktuige- 
lyke deeltjes'^ die de bewerktuigde lighaamen der dieren uitmaaken. Men heeft 
hen in het zaadvogt van alle dieren gevonden , orndat het zaadvogt inderdaad met 
is dan het overfchot van alle werktuigelyke klompjes, welken het dier raethet voed- 
zel neemt; het is, gelyk wy gezegd hebben , dat geen, het welk de meette ov«- 
eenkomftmet het dier zelveti heeft, hetgeen raeeft werktoigelyk is m hetvoed- 
zel dat de ftof van het zaadvogt uitmaakt, en bygevolg moet men zig niet ver* 
wonderen van daar bewerktuigde lighaamen in te vinden. 
Om klaar te bemerken, dat die bewerktuigde lighaamen geene wezendlyke die- 
ren zvn, behoeft men negts achtte geeven op het geen de voorgaande proefneemm- 
een ons vertoonen. De beweegende lighaamen, welken ik inde zaadvogten heb 
opgemerkt, z\m voor dieren genoomen-, omdat zy eene voortgaande beweeging 
hebben, en dat men geloofd heeft daar een ftaart aan te bemerken; maar zo men 
aan den eenen kant op de natuur dier voortgaande beweeging acht geeft, die, wan- 
neer zyeens begonnen is, eensklaps eindigt, zonder zig ooit weder te vernieuwen, 
en aan den anderen kant op de natuur dier ftaarten , die niet anders zyii dan draad- 
jes , welken het beweegend lighaam na zig lleept, zal men beginnen te twyffelen; 
wanteen dier gaat zomtyds langzaam, zomtyds fchielyk, het houdt op van be* 
weegen het wordt geftüit en ruft ; deze beweegende lighaamen integendeel loopeii 
altoos even eens, in deuzelfden tyd; ik heb hen nooit zien ophouden, of hunne 
beweeging weder aanvangen; zy volharden teloopen, en zig,_voortgaande, te be- 
weegen, zonder ooit te ruften, en, houden zy eens op, het is voor altoos. Ik 
vraag of die foort van geduurige beweeging en zonder eemge ruft, eene gewoone 
beweeging van dieren is? en ofwy hieruit pene royffel.ng moeten opvatten , dat 
dezeSwKSende lighaamen geene weezendlyp dieren zyn? Even duidelyk fchynt 
het, dat een dier, welk het dan ook wezen moge, eene ftandvaftige gedaante en on- 
derfcheiden ledemaaten hebbe. Die beweegende lighaamen integendeel venindereu 
alle oogenblikken van gedaante, zy hebben niet een onderfcheiden lid , en hunne 
ftaart zelf fchynt niet dan een vreemd deel van hun wezen te zyn ; kan men derhal- 
ven Telooven, dat die beweegende ligliaamen inderdaad dieren zyn?_ Men ziet 
indezevogten draaden, die langer vvWen, en die fchynen te groeijen, en zy 
zwellen vervolgens, en brengen beweegende lighaamen voort : die draadjes zullen, 
70 <rv wilt. een foort van gewaffen zyn, maar de beweegende lighaamen, die 
daaruit koomen, zullen geene dieren zyn, want ik heb nooit een gewas een dier 
zien voortbrengen; die beweegende lighaamen worden zo ^ lo de Riemen der 
planten als in het zaadvogt der dieren gevonden, men vindt dezelve ma lede groei- 
jendeofdierlyke zelfftandigheden; die beweegende lighaamen zyn derha.ven wede 
geene dieren ; zy brengen zig zei ven niet Iiervoort langs de wegen der voorttecling , zy 
hebben geen ftandvaftige foort, zy kunnen derhalven noch dieren noch gewaffen zyn. 
