I3<$ DE NATUURLYKE HISTORIE 
„ gen , en beweegden alleen het agterfte lighaam , deze laatden oordeelde ik , dat 
al begonnen te Iterven.” Ncd.Uitg. I D. Miffive ,pag. 7. Dit alles ftrookt , 
rreiyk luen ziet, niet wel met een dier, en ftrookt volmaakt met het geen ik 
lezegd heb, met uitzondering evenwel, dat ik nooit den ftaart of het draadje 
heb zien beweegen , dan door de bevveeging des lighaaras, die het zelve voort- 
flgept, of ook door eene inwendige bevveeging, welke ik gezien heb in de draad- 
jes als zy zwellen , ora bevveegendc lighaamen voorttebrengen. Hy zegt vervol- 
gens, pag. 52, van het zaadvogc van den kabbeljauw fpreekende: Men moet 
,, zig niet inbedden, dat alle de diertjes, die in de hom van den kabbeljauw zyn, 
,, opeenen tyd leven, maar dat die gcenen, die naaft den uitgang liggen, leeven, 
j, welke dan ook met een veel grootere maate van vogtiglieid voorzien zyn, daar 
„ de anderen, die nog dood zyn, metdevogtigheid, daar dezelve in liggen, eene 
5, dikke materie uitmaaken Ned. Uitg. I Deel, 38c Mijf.pag. 7. Zo het diertjes zyn, 
waarom zyn zy dan levenloos? Waarom zyn zy, die in het vloeibaanle gedeelte 
li'TO'en, leevende, terwyl zy die in het dikfte gedeelte liggen , niet leeven? Leeu- 
\VENHOEK heeft niet opgemerkt, dat die dikke ftof, waarvan hy den oorlprong 
aan het vogt dezer diertjes toefchryft, integendeel niets anders is, dan eene fnot- 
terige ftof, die deze diertjes zelve voortbrengt. Die fnotterige ftof met water 
verdunnende zoude hy het leven gegeeven hebben aan alle die diertjes, die, vol- 
gens hem, niet dtin langen tyd daania leven moeten; dikwils is deze fnotterigheid 
zelfs niet dan eene verzameling dezer lighaamen , die zig in beweeging moeten 
brengen , zodra zy zig afleheiden kunnen , en bygevolg is deze dikke ftof, wel 
verre van een vogt te zyn, door deze diertjes voortgebragt , integendeel niets 
anders dan die diertjes zelve, of liever zy is, gelyk wy ftraks zeiden, de ftof, 
die de organifche deeltjes , dewelke in beweeging moeten koomen, voortbrengt. 
Leeuwenhoek , van liet zaadvogc van den haan fpreekende , zegt op pag. e; , in 
zyn brief aan Grew geichreeveii : (i) „ Ik heb den haan terwjd hy nog leefde , 
„ en in zyn volle veeren was, het agterlyf opengefiieeden , en alzo de zaadballen , 
„ die ongemeen groot waren, met de afdraagende zaadvaten tot aan de ftuit, tot 
„ myn genoegen" daar uitgenoomen, en heb geobferveerd de materie, die ik uit 
„ hét eindenfte van deze vaten nam, en daar in gezien, zo eene overgroote me- 
„ nigte van leevende dieren, dat ik daar over verfteld ftond, en ik zoude met 
„ waarheid wel mogen zeggen , dat in een zand grootte materie meer dan vyftig 
„ duizend leeyende dieren waren , welker mMkzel ik als nog niet beter kan gely- 
„ ken, dan by onze rivier aaien. Deze diertjes maakten een ongemeen groote be- 
„ wee- 
ffl) eft putandum^ onmia animakula in femine afelU contenta une etdemifue tempore vivere , 
fed pQtius tanturn vivsre, que^ exituljeu partui viewora funtt qua £ƒ copiojiori bumid» inna~ 
tant, prts reli<iuii vita carentibus, adbuc in crajja materia, qitmi humor eorum efficit, jacenti- 
bus. r r ■ , \ 
1» Contemplando materiam {[emnalem) animadvsrti ibidem tantam abmdmtiam viventium ani- 
fnaiium, ut ed fluperem; forma feu externa figura fm nojlratas anguiltas fluyktiles referebant, 
bementijjima agitatiane movebantur ; quibus tmnen fubjlrati videbancur inulti , ^ admodum exiles 
globuli, item multa plan-ovales figura, quibus etiam vita poffit adtribui, ^ quidem propter earun- 
dem commotiones; fed exifiimaba n omnes liafce cominotion s ^ ugitationes provenire ab animakuiis; 
ficque etiam res Je babebat ; attamen ego non opinionc folum fed etiam ad veritatem mibi perfuadeo , 
has_ particuias planam, ^ ovalem figurant babentes , tjjo qutsdam animakula inter fe ordine Ju> 
dijpojita cr mixta., vitaque .adbuc carentia. 
