DER DIEREN. 
14Ï. 
fcs , wat deze bekwaame Waarneemer hier zegt, (leunt op loutere oiiderftellingen j 
men kan hem dit ligt toonen , en men behoeft zig hier toe flegts van zyne eigen 
waarneemingen te bedienen. By voorbeeld, hy merkt zeer wel aan, 'lom. lil. 
$ag. 98. dat de hommen van zommige viüchen, gelyk van de kabbeljaiiw, zig 
allengs met zaadvogt vervullen, en dat vervolgens, nadat de vilch dat vogt heeft 
uitgellort, die hommen verdrongen, rimpelen, en niet dan een louter vlies bly- 
ven van alle vogt ontbloot : (fl) „ Op dien tyd, zegt hy, als de kabbeljauvv zyn 
„ hom heeft gelchooten, zo krimpen de lobbens, of vrongsgewyze deden van 
,, de hom, zodanig in een, dat het maar vellen of membranen gelyken, en wy 
,, zien, dat, eenige weeken daarna, de hom van tyd tot tyd in grootte toeneemt, 
„ en vervolgens de vrongsgewyze deden van de hom weder worden vervuld met 
„ manrielyk zaad, dat, ten tyde als de verzameling zal gefdiiedcp, zodanig een 
„ leven heeft bekoomen, dat wy veelmaalen gezien hebben, dat ze in een dnjj 
,, vogt, daar ze ia liggen, voortzvvemmen”. Ned.UUg. 11 1 Deel., iije Misjiva 
pag. 104. Hoe begrypt hy dan, dar dit drooge vlies, waarin nodi zaadvt^t 
nodi dieren zyn , het volgende jaar dieren van dezellde foort voonbrengc. Zo 
’er eene wezcndlyke voortteeling van deze dieren ware , dat i.s te^ zeggen , zo het 
dier door het dier ware voortgebragc , zou die afbreeking, welke in de nieefte vis- 
Ichen voor een geheel jaar is, geen plaats kunnen hebben. Ook Iaat hy, om zig 
uit deze zwaarigheid te redden ^ op de bygebragte woorden volgen : (Jij „ Dit zo 
„ zynde, moeten wy immers vaftlldlen , dat, wanneer een kabbdjauw zyn manne-r 
lyk zaad gefchooten heeft, in de hom nog veel zaaddyk ftof van diertjes is 
„ overgebleevcn, waaruit meer zaadelyke diertjes moeten voortkoomen , als her jaar 
„ daar te voren zyn uitgefchooten gewedt, omdat de viflehen van jaar tot jaar 
,, grooter wordende, liaare hom ook in grootte is toeneemende.” Tled. Uiig. III 
Deel, 117e Mij). pag. 104. Men ziet wel, dat die ondetlldling, dat ’erzaadllof 
in de hommen overblyft, om zaaddiertjes voor het volgemi jaar voort te brengen, 
voHlrektlos, en zdfs llrydig is met de waarneemingen, waaruit duiddyk blykr, 
dat de hom in dien tuflehentyd niet dan een dun en geheel uitgedroogd vlies is. 
Maar hoe. zal men antwoorden op het geen hier nog tegen ingebragt kan worden, 
met te toonen, dat ’er viflehen zyn, gelyk de kalmar, welker zaadvogt niet ilegts 
maar zelfs de bewaarbak, die het zelve bevat, de hom zelve, alle jaar vernieuwd 
worden! Kan m'm dan zeggen, dat. ’er in de hora zaadflof overblyft, omdediert-^ 
jes van het volgende jaar voort te brengen , daar de hora zelve niet overblyft, maar 
integendeel na de volkoomen uitftorting van het zaadvogt geheel wegraakt cn ver- 
dwynt, en mep het volgende jaar een nieuwe hom, onder, zyne oogen, zig ziet for- 
meeren? Het is dan zeer zeker, dat die gewaande zaaddiertjes niet voortteclcn, 
zo als andere dieren , het welk alleen genoeg zou zyn om te doen vermoeden , dat 
die deeien, die zig in de zaadvogten beweegen , geenc waare diertjes zyn. Ook 
erkent Leeuwenhoek, die, in de plaats welke wy zo aanftonds hebben bygebragt, 
zegt, dat het zeker is, dat de zaaddiertjes door dé generatie voorttceleo , op eene 
(o) Eo tempore, que afellus major laSes fiios emijit, rtigis tortiks laBium partes, 
tisque adeo contrabuntUT , ut nihil prirkr pelliculas feu membranas ejfe videanlur. 
(b) Neceffario Jiatuendum erit, ut afellus major femen fuuin smiferit, in laBihus etiammnu. 
multum materim feminalis, gignendis animakulis aptte , remanjïjfe; ex qua materia plura oportet 
provenire animakula femimiia , quam anno proxime elapfo emijja fuerant, 
s 3 
V 
