DE NATUURLYKE HISTORIE 
14a 
andere plaats, Tom. I. pag. „Datdewyze, waarop deze diertjes hervoortge- 
bragt worden» zeer duider is, eii dat hy aan anderen de zorg overlaat om deze 
” Hot' op te helderen. {a\ Ik beeldde my in, dat deze diertjes uit eijeren voort- 
” kwamen, om dat ik verfcheiden van dezelve in ’t rond in malkanderen zag lig. 
” <ren. Maar waar zullen wy zeggen, dat haar eerfte begin van daan koomt? 
” gullen wy ons imagineeren, dat het zaad van deze diertjes al geformeerd is, 
zelfs in de generatie, en dat dit zaad zo lang in de zaadballen van een menfch 
blyft liggen, tot hy den ouderdom bekoomen heeft van veertien, vyfcien, of 
’ zellien jaaren? En dat deze diertjes eerlt op dien tyd leevendig worden, of vol- 
waflenzyn, ende dat alsdan eene bekwaamheid is tot de generatie ? Doch ik geef 
,, dit anderen over.” Nvd. Uitg.I Deel, goe Mif. pag. 34. Ik denk niet, dat het 
noodig zy meer ammerkingen te maaken op liet geen Leeuwenhoek hier zegt; 
' hy he^ft in hec zaadvogt van de rot zaaddiertjes zonder ftaarteii gezien , die i» ’f 
rlnd in malkander gerold waren, omdat hy onderllelde, dat zy altoos ftaarten 
moeften liebben; en wat de voortteeling dier gewaande dieren betreft, men ziet 
wel dat, wel verre van zeker te zyn, gelyk hy elders zegt, dat deze diertjes zig 
door de voortteeling voortplanten, hy hiervan het tegendeel overtuigd fcliynt. Maar 
toen hy de voortteeling der pucerons of plantluizen hadt waargenoomen , en zig 
verzekerd hadt, Tom. II. pag. i\.<^%enl^erv.enTom. III. pag. 271. dat zy van zel- 
ve en zonder koppeling voortteelen , vat hy dat denkbeeld aan , om de voorttee- 
ling der zaaddiertjes te verklaaren. Dus fpreekt hy • (f) „ Gelyk nu de diertjes, die 
, men luizen (pucerons,- plantluizeiD noemt, in derzelver moeders lighaam zyn- 
de, als begaafd zyn met eene zaadelyke ftoffe, waar uit haars gelyk zal voort- 
’, komen, dat insgelyks de_ diertjes der mannelyke zaaden, in de zaadballen van 
’ de dieren, niet en verhuizen, of zy laaten kleine diertjes, of wel eene zaade- 
lyke ftofle,na, waar uit haars gelyk weder zal voortkoomen, en dat zonder ver- 
” zameling, overeenkoomende met de verhaalde diertjes.” Ned. Uüg. III Deel, 
1345 Mijf. pag. 282. Dit is, gelyk men ziet, eene nieuwe onderllelling, die 
even ivcinig als de vorige voldoet; want men begrypt door deze vergelyking van 
de voortteeling dier diertjes met die van de plamluis niet beter, hoe zy zig niet 
in het mannelyk zaad bevinden, dan wanneer de man of jongeling den ouderdom 
van veertien of vyfticn jaaren bereikt heeft. Men weet even weinig van waar zy 
in de viüchcn kobmen, en hoe zy alle jaaren in dezelve vernieuwd worden, enz.; 
en het koomt my voor., dat, welke poogingen LEEUWENHOEK moge gedaan heb- 
ben om de vobrtteeliiig dier gewaande zaaddiertjes op een waarfchynlyken grond 
te veftigen, die ftof egter in eene volflaagen duifterheid isgebleevcn , en daar mo- 
(a) Pcrfuadelfem mikt bacce animalcula ovibus prognafci , quia diverfa in orhem jacentia ö’ in 
fmet con.Vdluta videbami Jed unde qimj'o primnm ülorum originem derivabimus^ an animo nojlro con- 
citiiemtis bmm anitnakulorum Jimen i am pnereatum eJJ'e in ipfa generatione hor.qve Jemen tam diu 
in teliicuUi bominwn barere , vsque dum ad annum cetatis decimm quartum vei dicimum quintwn 
aut fextwii pervenerint , eademque animalcula turn denium vita donari, vel in jujtam Jiaturatn excre- 
vijje, illuque temporis articulo gentrandi tnnturüatem adejfe^ fed btec lampada aliis trado. 
W Qtiemadmodum. animalcula bsec , qua pediculorim atitea nomne dejtgnayimus , dum adbuc 
in iiftTo materno latent, jam preedita funt materia Jeminali, ejusdem generis proditura junt a- 
niniakula , pari ratiatie cogitare Heet, animalcula in feminibus majcultnis ex anitnalium tejhculis 
non viigrare Jeu ejici , quin pojl Je relmquaiit minula animalcula, aut faltem materiam feminaiemt 
ex qaa iterurn alia ejusdem generis animalcula prsvtnturejwitf ïrfjKS aisque Qiitu, Htione» 
fua JüpTaii&a, mimkula gemrqri oijervavimm. 
