■DER DIEREN. 
'^S9 
^ drift de eytjes, welken de ftroom medevoert 
ït iZ S « zekerJyk niet uit liefde voor de moeder, dat hy 
ag alle deze beweegingen geeft, en het is niet te vermoeden, dat hy haar/- 
tooskenne, want men ziet hem zyn vogt verfpreiden op alle de eytjes, welken 
hy ontmoet, en dikwils voor dat hy het wyfje ontmoet heeft ^ ^ ’ 
Daar zyn dan dieren, die Sexen en gefchikte deden voor de koppeling heb- 
^n; anderen, die ook wel hexen hebben, maar welken het aan deden voor de 
koppeling mangelt; anderen, gelyk de Hakken, hebben gefchikte dSen 
koppeling en hebto terzelfder tyd de beide &ten; enSnfgeh* * 
fen, hebben pnSexe, zto eveneens vaders en moeders, en teden vabS en 
zonder koppeling voort, fchoon zy ook koppden, wanneer het bun behaagt zon- 
der dat men regt weet waarom, of, om beter te zeggen, zonder dat men kan 
weeten , ot die koppeling eene famenvoeging van Sexen is, naardien zy daar al- 
len eveneens van beroofd of eveneens van voorzien zyn, ten zy men onderftellcn 
wilde, dat de Natuur in dit kleine bedlje meer vermogens voor de voortteding ge- 
legd nebbe, dan in eenig ander Ibort van dieren, en dat zy hetzelve niet Qegts de magt 
om zig geheel alleen voorttebrengen , maar ook het middel om zig ^oor de gemeen- 
fchap van een ander Individu te vermenigvuldigen, gefchonken hebbe 
Maar op welk eene wyze de voortteding in de verfchülende foorte’n van dieren 
toegaa, Jet blykt, dat de Natuur dezelve door eenig nieuw voortbrengzel in het 
Lghaam des diers bereide; het zy dat dit voonbrengzel zig uitwendig oSnbire 
'tzy dat hetzelve inwendig vejorgen blyve, het gaat altL de nieuwe^Sl 
voor; want zo men de eijerftokken der eijerleggende , en de zaadballen der feevend- 
baarende, wyfjes onderzoekt , zal men befneurpn Aot 'ï a i. 
der eene pn dp hevrumm,» L, 1 j Dcipeuren, dat er, vóór de bezwangering 
deelen voorvalt en dfr vf . aanraerkelyke verandering in deze 
dealen voory^t, en dat erin alle dieren, alszy tot den lyd koomen, waarin zy 
verraenigvuldipn moeten, nieuwe voortbrengzels gemaakt worden. De eijerleg- 
gende dieren brengen eijers voort, die eerft aan den eijerllok vall zitten, die tl- 
lengs grooter worden en daar van los raaken, om zig vervolgens iit het kanaal, ’t 
welk hen bevat, te bekleeden met het wit, met hunne vliezen, en met den dop. 
Dit voonbrengzel is een oiitwylFelbaar teken van de vrugtbaarheid van ’t wyfie ’ 
een teken, ’t welk dezelve altoos voorgaat, en zonder ’t welk de vrugtbaarhkd 
met uitgewerkt kan worden. Eveneens zyn ’er in de leevendbaarende wvfies op 
?weil ïï W^eragtige lighaamen,die een weinig beneden heVvlies, 
Kt verïeliS lighmmen worden groo- 
of fiever llooten het bet vlies, ’t welk hen met den zaadbal gemeen is, 
en akTv «hS SÏÏL'n !'«"=" koomen nitwendil te voor^ 
» ^ ’ r, , o'tnrf £.0 en hunne rypheid volkoonien is, koomt 
er aan hun uiterfte ein e ne kleine kloof, of verlcheiden kleine openiugen, 
daar zy het zaadvogt^ door laaten uitloopen , ’t welk vervolgens in de lyfmoeder 
valt; die kheragtige lighaamen zyn, gelyk men ziet, een nieuw voortbrengzel 
hebben voorgaat, en zonder het welk geene voortteding plaats^zoiï 
In de mannetjes is ook eene foort van nieuw voortbrengzel, ’t welk nTtr.r.c de 
voortteding voorgaat; wantin de raannetjesdereijerleggenden formeert zigÏÏengs 
