der dieren. 
het dier kan affnyden, zonder het te verminken, of zelfs zonder het te doen om 
koomen, kunnen beichouwd worden als minder noodzaakelyk, als meer bvsevoegd 
by het dierlyk werktmgd. Aristoteles heeft gezegd / dat di?SK^^ 
kfn die deszelfs wezen ultmaa’ 
Ken, ook die zyn , waarmede het zyn voedzel neemt, waarmede het dat vóedl^l 
verteert, en waardoor het zdvé het overfchot van dat voedzel looft De 
en de mgewands-buizen, van den mond tot aan den aars, zyn inderdaad enkeldl 
deelen, en welker gemis door geene andere vervuld kan worden Het hoofd en 
de ruggegraad zyn ook enkeJde deelen, welker plaatfinff onvermdprlvJ 
gegraad fs het ftennzel voor het gebouw des lighaa^, fnTt TvSr 
het welk hy bevat dat de bewelging en de vfrrigtingen vS deTeS SaS 
en werktuigen des hgliaps afhangen. Het is ook dit gedeelte, ’t welk zS eS 
der eerften in het vrugtje vertoont j want het eerft, dat men in het roofje van het 
^Lfnir welker einde het hoofd maakt, dat van het ge- 
heel der mafla met yerfchilt dan door eene foort van gedraaide gedaante, en die 
wat i-Mer gezwollen is dan het overige. Deze enkelde deelen nu, en die zigde eer- 
de vertoonen , zyn allen wezendlyk tot het beftaan, tot degeftalte, en tot het le- 
ven des diers. 
Daar zyn veel meer dubbelde deelen in het lighaams des diers, dan enkelde dee- 
len, en die dubbelde deelen fchynen eenpaarig en regelmaacig van ydere zvde uit 
enkelde deelen door een foort van groei voortgebragt te zvn want dlo 
deden zj-n geiyk in de gedaante en Wchillende in 3e fchSg" 
by voorbeeld, gelykt riaar de regterhand, omdat zy beftaat uit l^t zelfde getal dee' 
len, dewelke atzonderlyk genooraen, en met een of meer, verSedtefzvnde 
geen verfchil hebben; zo ondertufleheu de linkerhand zig in dSts Sn dfreg! 
ter bevondt, zoude men er zig tot dezelfde gebruiken niet van kunnen bedienen 
en men zoude reden hebben om haar als een zeer verfchillend deel van de reS 
hand te befchouwen. H.-i is even eens met alle andere dubbelde deelen • S zvii 
ten opzigte van de gedaante geiyk, en ten opzigte van de fchikking verfchillrade ; 
die Iclnkking heelt betrekking tot het ligliaara van het dier, en, als men zig 
eene Imie verbeeldt, die het lighaara van boven tot beneden in twee gelvke 
deelen verdeelt, kan men de fchikking van alle deze gelyke deelen tot deze li- 
nie als tot een as brengen. ^ 
merg, van de harfenen af tot aan deszelfs onderfte einde genoo- 
zyn, ’ daar de wezeiidlyke as td 
maatige ot eenitemmige takken van dezen gemeenen tp 7 vn- «rnnf mpn 
ziet de ribben aan we«zyden der wervelbee® deren in het kleine^ikaT, en de 
ontwikkeling dier dubbelde eii fymmemfehe deelen gefchiedt door eene foort vaa 
groei, geiyk die van verfcheideu takken, die uit verlcheidenc knoppen aan weérs- 
kanten van een yoornaameii tak regelmatig gefchikt, uicloopen. In alle de vrugties 
wrtoonen zig die deelen van het midden het eerft, vervolgens ziet men aan V 
beide zyden van een blaasje, ’t welk het midden van het hoofd maakt, twee andp 
te blaasjes, die uit het eerfte fchynen uit te koomen. Die twee blaasjes bevatten 
«fc oogen, en de andere dubbelde deelen des hoofdsj insgelyks ziet men kleine 
Aa 2 
