OERDIEREN. . 
voor dat de tweeciezig doe voelen; en daar zyn insgelyks dik wils zeer lange tus' 
fchenpooziiigen tulichen de tweede en de derde, tuflchen de derde en de vierde, 
wee, enz. Deze omdandigheid van het uitwerkzel ilrookc niet volmaakt met de 
oorzaak, welke wy zo aanftonds hebben aangeweezen, want de verwyding van 
eene opening , die allengs , en op eene aanhoudende geftadige wyze , gefciiiedt , moeit 
eene beftendige en aanlioudende fmart, en geene voorbygaande aanvallen van 
ween , voortbrengen ? 
Ik weet derhalvcn niet, of men dezelve niet aan eene andere oorzaak, die meer 
ftrooktmet het uitwerkzel, zon kunnen toefchryven, en deze oorzaak zou de af- 
fcheiding van de moederkoek zyn. Men weet, dat dezelve aan de"ly£tioedervaVt- 
zit met een zeker getal tepeltjes, die in de kleine fpieeren of holligheden van dit in- 
gewand doordringen ; kan men derhalven niet onderltellen , dat deze tepeltjes niet 
allen op den zelfden tyd uir hunne holligheden uitgaan? Her eerde tepeltje, ’t wdk 
zig van de lyfinoeder zal affcheiden, zal de eerde wee voortbrengen; een ander 
tepel'. je, dat zig eenigen tyd daarna zal affcheiden, zal eene andere wee vóórt- 
brengen, enz. Het uitwerkzel beantwoordt hier volraaaktelyk aan de oorzaak, en 
men kan deze gilling door eene andere waarneeming onderlleunen; naanilyk, dat 
’er onmiddelyk voor de bevalling een witagtig en lyracrig vogt te voorfchyn koomt, 
gelyk aan dat ’t welk de tepeltjes van de moederkoek laaten uitvloeijen, als men 
hen van de klooven, daar zy hunne inplanting in hebben i, aftrekt; het <reen moet 
doen denken, dat dat vogt, ’t welk dan uit de lyfmoeder koomt, inderdaad dooi- 
de aficheiding van eenige tepeltjes van den moederkoek wordt voortgebragt. 
Het gebeurt zomtyds, dat de vnigt uit de lyfmoeder koomt, zonder de vliezen, 
die haar omvangen, te breeken, en zonder dat bygevolg het vogt, ’t welk in 
die vliezen bevat is, daar uit vloeije; die bevalling fchync de nacnurlykfle, en ge- 
lykt naar die van bykans alle dieren ; de menfchelyke vrngc dringt egcer gemeen- 
lyk haare vliezen, ter plaatfe die boven den ingang der lyfmoeder is, door, en 
fchenrt dezelve door de pooging, weljcezy tegen deze opëning doet; en het ge- 
beurt vry dikwils, dat het binnenfl; of zogenaamd lams-vlies, 'dat zeer diin is, of 
zelfs het chorion of bultende vlies, op de randen van de opening der lyfmoeder af- 
breeken , en dat ’er een gedeelte van blyft op het hoofd des kinds , in de gedaan- 
te van een muts , en dit is het, wat men noemt met een helm geboren worden ; 
zodni dit vlies doorbonrd of atgebrooken is, vloeit het vogt, ’twelk daarin bevat 
was, uit; men noemt dit het water van de moeder, en het uitvloeien wordt het 
breeken van het water genaamd. De randen van den mond der lyfmoeder, en de 
wanden van de fchede, door dit water bevogtigd wordende, fehikken zig des té 
gemalclyker voor den doortogt van het kind. Na de uitvl'oeijing van dit vogt 
blyft er in de ruimte van de lyfmoeder een ydel over, daar bekivaams Vroed- 
meefters gebruik van weeten te maaken om de vrngt te keeren , zo dezelve in ce* 
ne onvoordeelige fchikking voor de bevalling ligt, of om dezelve te verlofTcn van 
de kluifters der navelftreng, die dezelve zomtyds beletten voort te gaan. 
Als de vmgt te voorfchyn is gekoomen , is de bevallig nog niet geeindig j. Daar 
blyven in de lyfmoeder de moederkoek en de vliezen over; het pas geboren kind 
is daar met de navelftreng aan vaft, de hand des verloflers, of de enkele zwaarte 
van het lighaam des kinds, baalt dezelve door middel van die ftreng uit. Dit is 
het, wat men noemt de vrouw verloflèn, en men geeft dan aan de'moedcr- 
Sb 3 
