SCO 
DE NATUURLYKE HISTORIE 
van die holte verbryzelen. Het is derhalven zeker, dat zy met lugt gevuld is, eö 
dat het door middel van deze lugt is, dat het kieken begint te ademen, voordat 
het den dop gebpkefl heeft. En zo men vraagt, van waar de lugt, die in deze 
holte begreepen is, koomen kan , is hetgemaklyk te antwoorden, dat zy wordt 
voortgebragt door de inwendige gifting der floflèn in het ey bevat, gelyk men 
weet , dat alle de ftoffen , die giften , lugt voortbrengen, (a) 
Gelyk de long van de vrugt zonder eenige beweeging is, zo koomt *er geen 
meer bloed in dat ingewand, dan noodig is om dezelve te voeden en te doen groei* 
jen , en daar ftaat eene andere weg voor den omloop open. Het bloed, dat in het reg- 
icr oor van ’r hart is, in plaats van’ tot dc long -flagader te gaan , en na de long door- 
geloopen te hebben, door de longader in het linker oor weer te koomen, gaat on- 
middelyk van ’t regter oor van ”t hart in het linker over door eene opening het 
foramen ovale of eyronde gat genaamd, het welk in de fchutting van het hart tus- 
Ichen de twee ooren is; het gaat vervolgens in de aorta of de groote flagader, 
die het door alle de deelen des lighaams verdeelt door middel haarer llagaderlyke 
takken, daar het uitgaande door de aderlyke takken wordt ontvangen, die het naar 
’t hart brengen, zig allen in étvetia cava of holle ader vereenigende, die op het 
regter oor van het hart uitloopt. Het bloed , ’t welk dit oor bevat , in plaats van 
geheel door het eyronde gat te gaan , kan gedeeltelyk in de long- flagader omfhap- 
pen, maar het koomt daarom niet in het lighaam der longen, omdat ’er eene ge- 
meenfehap is tuffehen de loeg-flagader , en dc groote flagader, door eene flagaJer- 
lyke buis die onmiddelyk van de eene naar de andere loopt. Het is door deze we- 
gen, dat het bloed van de yrugt omloopt, zonder in dc long te koomen, gelyk 
het daar, in de kinderen, in de volwaffenen, en in alle dieren, die ademen, in- 
dringt. 
Men heeft gemeend , dat het bloed van de moeder, door middel van de moe- 
derkoek en de navelftreng, in het lighaam van de vrugt overging; men onderftel- 
de, dat de bloedvaten van de lyfmoeder in de floot jes en die van de moeder- 
koek in de tepeltjes open waren, en dat zy met de monden op malkander kwa- 
men ; maar de ondervinding ftrydt met dit gevoelen. Men heeft de flagaders van 
de ftreng opgelpooten , het vogt is geheel door de aderen weder uitgekoomen , en 
daar is geen gedeelte van buiten ontfnapt. Daarenboven kan men de tepeltjes uit 
de flootjes, daar zy zitten , uittrekken, zonder dat ’er bloed, ’^t zy uit de lyfmoe- 
der, ’t zy uit de moederkoek te voorlchyn koorae. Daar lypelt alleenlyk een 
melkagtig vogt uit de eene en andere; het is, gelyk wy gezegd hebben, dit vogt, 
dat de vrugt tot voedzel dient. Het fchynt , dat het in de aders van de moeder- 
koek ingaat, gelyk de chyl in de onder- ileutel-beens-ader gaat, en miflehien doet 
de moederkoek ten grooten dcele den dienft van long ten opzi^ van de bloedmaa- 
king. Het is zeker, dat het bloed zig merkelyk vroeger in de moederkoek dan 
in de vrugt vertoont, en ik heb in eijeren, die maar een dag of twee gebroeid wa- 
ren, dikwils waargenoomen , dat het bloed zig eerft in de vliezen vertoont, en 
dat de bloedvaten daarin zeer groot , en in zeer grooten getale zyn , terwyl het ge- 
heel lighaam van het kleine kieken, met uitzondering van het punt, daar de bloed- 
vaten uitloopen , niet dan eene witte en byna doorlchynsndc ftof is j waarin men 
geen bloedvat belpeuren kan. 
ia) Zie Hales Cmijendg mtskunde, VI. Hoofdft. 
