201 
DER DIEREN. 
Men zoude kunnen denken, dat het vogt van het atnnios een voedzel is, ’t 
welk de vrugt door den mond ontvangt. Eenige Waarneeraers zeggen, dac 
zy dit vogt in de maag gevonden en zommige vrugten gezien hebben, aan 
welken de naveldreng geheel ontbrak, en andere, die daar flegts een klein gedeel- 
te van hadden , ’t welk niet aan de moederkoek vaft was. Maar zoude , in dit ge- 
val, het vogt van het amnios niet in het lighaara van de vrugt kunnen gaan door 
het klein gedeelte navelftreng, of door den navel 'zelvcn ? Daarenboven, men 
kan tegen de gemelde waameemingcp andere waarneemingen tegen ftellen. Men 
heeft zoratyds vriigtjes gevonden , die den mond geflooten hadden, en welker lip- 
pen niet gefcheiden waren ; men heeft ’er ook gevonden welker flokdarm geene 
opening hadt. Om alle deze Hukken over een te brengen zyn 'er Ontleedkundi- 
gcn geweeft, die gemeend hebben, dat het voedzel gedeelcelyk door de navelHreng, 
en gedeeltelyk door den mond, tot het kind overging. Geen dezer gevoelens 
koomt my gegrond voor. Het is hier de vraag niet den enkelen groei van de vrugt 
te onderzoeken en na te fpooren , van waar en waar door zy haar voedzel kryge ? 
Het is de'zaak, dat wy weeten, hoe de groei van alles toegaa? Want de moeder- 
koek, het vogt, en deomllagen groeien en vermeerderen zo wel als de vrugt, en 
bygevol^^ hebben deze werktuigen, deze kanaalen, gelchikc om dat voedzel aan 
dcvriifff te brengen, zelve een foort van leven. De ontwikkeling of groei van 
de moederkoek en der bekleedzelen is zo moeijelyk te begrypen als die van de 
vrugt, en men zoude , gclyk ik reeds te kennen gegeeven heb , even goed kunnen 
zeggen , dat de vrugt de moederkoek voedt, als men gezegd heeft, dat de moe- 
derkoek de vrugt voedt. _ 
Alles dryfr, gelyk men weet, m delyfmoeder, en heeft, in den beginne van 
dien groei, geen verband of famenhangzel met dezelve. Dus kan de groei niet 
gefchieden dan dooreene tuflchenplaatfing van de melkagtige ftoffe die in de lyf- 
moeder bevat is. De moederkoek fchynt de eerde dit voedzel op te neemen, die 
melk in bloed te veranderen , en dezelve door de aderen aan de vrugt te brengen. 
Het vogt van het amnios of binnen- vlies, fchynt niet dan dit zelfde melkagtig vogt , 
maar gezuiverd , te zyn : deszelfs hoeveelheid vermeerdert door eene dergelykeop- 
neeming of tufichenplaatfing, naar maate dit vlies meerderen groei krygt ; en de 
vrugt kan, door ditzelfde middel van opiieeming en tullchenplaatfing van deel- 
tjes , het noodig voedzel krygen voor haare ontwikkeling , want men moet aanmer- 
ken, dat in de eerde tyden, en zelfs tot de twee of drie maanden, de vrugt niet 
dan zeer weinig bloed heeft; dit bloed is wit, gelyk yvoor, en fchynt niet te be- 
flaan dan uit lyrapha, die ftevigte gekreegen heeft; en gelyk het vel doorfchynen- 
de is , en alle dc dealen zeer week zyn , kan men ligtelyk begrypen , dat het vogt, 
waarin de vrugt dryft, dezelve onmiddelyk kan doordringen, en dus de noodige 
ftof voor haare voeding en omwikkeling verfchaffen. Alleenlyk zoude men mo- 
gen denken, dat zy in de laatfte tyden voedzel door den mond neemt, dewyl men 
in de maag een vogt vindt gelyk aan dat , ’t welk het amnios bevat , gelyk men ook 
pis in de blaas en uitwerpzelcn in de ingewanden vindt ; en gelyk men noch pis , 
noch meconium, (dit is de naam, welken men aan die uitwerpzelen geeft,) in de 
ruimte van het amnios vindt, is reden om te denken, dat de vrugt geene 
uitwerpzelen maakt; des te meer, omdat men kinders heeft zien ter wereld koo- 
n. Deel, Cc 
