' de natuurlyke historie 
VAN DEN MEN«rH. 
jOe Natuur van den Menfch. 
elk een belang wy mogen hebben om ons zelven te kennen ^ twyScl ik 
\\T egter of wy niet beter alles, wat wy zelve niet zyn» dan ons zelven, 
M ^ kennen. jDoor de Natuur voorzien met werlttuigen , eeniglyk gefchikt 
voor onze behoudenis, gebruiken wy dezelve niet dan om de vreem- 
de indrukzels te ontvangen , wy zoeken niet dan ons zelven naar buiten te ver- 
breiden , en buiten ons zelven te beftaan. Al te zeer bezig om de verrigtingeii 
onzer zintuigen te vermenigvuldigen , en om de uitu'endige uitgedrektheid van 
ons wezen uit te breiden, maaken wy zelden gebruik van dat Inwendig-zin- 
tuig, dat ons tot onze waare afmeetingen bepaalt, en ’t welk alles van ons af- 
Ichcidt, dat m zelve niet zyn. Het is dit zintuig evenwel, daar wy ons van 
moeten bedienen , zo wy ons zelven willen kennen j het is het eenigft, waar door 
wy over ons zelven kunnen oordeelen. Maar hoe zullen wy aan dit zintuig zyne 
werkzaamheid en zyne geheele uitgeftrektheid bezorgen ? Hoe zullen wy onze 
ziel, waarin het huisveft, losmaak en van alle de begochelingcn van onzen geeft? 
Wy hebbeft de gewoonte verlooren van het te gebruiken, het is zonder oefening 
