S29 
VAN DEN MENSCH. 
Het kind watert eenige oogenblikken na zyne geboorte , dit gefchiedt gemeenlyk 
als het de warmte van het vuur voelt , zonityds looit het terzelfder tyd bet meco' 
ninniy of de uitwerpzels, die zig in de ingewanden, geduurende den tyd van* 
zyn verblyfin de lyfmoeder,' geformeerd hebben ; deze ondalting gaat niet altoos 
zo vaardig toe; dikwils wordt zy vertraagd, maar zo zy niet binnen den eerden 
'dag gefchiedde, zoude het te vreezen zyn,_ dat het kind daar ongemak van zoude 
hebben, en koliek-fmerten voelen ; en in dit geval tragt men deze ontlading door 
eenige middelen te bevorderen. Het meconium is zwart van kleur ; men weet , dat 
het kind daar volkomen van ontlad is, wanneer de uitwerpzels, die daar op vol- 
gen, eene andere kleur hebben; zy worden witagtig; die verandering valt ge- 
meenlyk den tweeden of derden dag voor ; dan is hunne reuk veel fterker dan die 
van het meconium, het welk bewyd: dat de gal. en de bittere fippen des iighaams 
zig daar mede beginnen te vermengen. tt nn. i 
Deze aanmerking fchynt te bewyzcn , het geen wy Vroeger, m het Hootdltuk over 
de ontzvvagteling der Vfugt, gezegd hebben wegens de wyze waarop dezelve zig 
voedt; wy hebben te kennen gegeeven, dat dit door tullchenplaatnng modt ge- 
Ichieden, en dat zy geen voedzel door den mond innam. Dit Ichynt te bewy* 
zen dat de maag en de ingewanden geene. verrigting hebben in de vnigt, ten min- 
ften geene verrigtingen gelykmetdie, welke in het vervolg plaats hebben , wan- 
neer de ademhaaling eens begonnen heeft beweeging te geeven aan het middelrif 
en aan alle de inwendige deden, daar het op kan werken; dewyl het dan eerft is , 
dat de fpys-verteering en de vermenging van de gal en van het alvleefch-fap met 
het voedzel, dat de maag naar de ingewanden laat gaan, gefchiedt. Dus blyveu, 
fchoon de affeheiding van de gal en van het alvleefch-fap in de vrugc gefchiedt, de* 
ze vogten dan egter in hunne bewaarplaatfen , en gaan niet naar de ingewanden, om- 
dat deze, zo wel als de maag, zonder beweeging en zonder werking zyn ten op* 
zigte van het voedzel, of van de uitwcrpzelen , welken zy mogen bevatten. 
Men laat het kind niet zuigen zodra her geboren is ; men geeft liet zelve eerft 
den tyd om het vogt en de taaije flym, die in zyn maag zyn, en het meconium-, 
dariii zyne iiwewanden is, teloofen. Die lloflfen zouden da melk kunnen vergoo- 
ren , en een kwaad uitwerkzel vóórtbrengen » dus laat men het kind eerft wat wyn 
met fuiker gebruiken , om zyn maag tc verfterken^ en de ontlaaingen te bevor- 
deren, die hem bekwaam moeten maaken om het voedzel te ontvangen en te ver* 
teeren; het is niet dan tien of twaalf uuren na de geboorte, dat men het kind voor 
de eerfte reis moet laaten zuigen. 
Nauwelyks is het kind ter wereld gekooinen , nauwelyks geniet het de vryheid om 
zyne leden te beweegen en uit te ftrekken, of men geeft het nieuwe kluifters; men 
bezwagtek het, men legt het neder met het hoofd vaft, met de bcenen regt 
uit, en met de armen langs het Hghaam uitgellrckt; het is dervvyze met windzels 
en banden omvangen, dat het zig niet roeren, of van houding veranderen, kan ; 
gelukkig zo men het niet dcrwyze bewoeld heeft , dar ’er de adomhaaiing door be- 
let wordt, en zo men de voorzorg gebruikt om het op zyde te leggen-, opdut het 
water, ’t welk door den mond moet uitvloeijen, van zelf weg loopan kan, want 
het geboeide fchepzeltje zou geene vryheid hebben^ om het hoofd te wenden en 
het uitvloeijen te bevorderen. De Volkeren, die zig te vreden houden met hun* 
se kinderen te dekken of te kleeden, zonder hen te zwagtelen, doen die niét be* 
) 
