S3(J DE N A T U U R L Y K E HISTORIE 
maakt wormen, en wel in zulk eene groote hoeveelheid, dat het kind dikwils in 
gevaar is om daar van te derven. Met de kinderen van tyd tot tyd wat wyn te 
laatcn drinken zoude men miflchien de kwaade uitwerkzels , welken de wormen 
veroorzaaken , voorkoomen , want de gegifte vogten zyn ttrydig tegen hunne ^e- 
boorte; zy bevatten zeer weinige werktuigelyke en voedende deeltjes, en 116^ is 
voornaaniiyk door haare werking op de vatte deelcuj dat de wyn kragten geeft, hy 
voedt liet lignaam minder, dan hy het verilerktj voor het overige beminnen de 
meelte kinders den wyn, of gewennen zig ten minden ligtelyk om dien te nutti- 
geii. 
Hoe teder men in de kindsheid zy, men is in dien leeftyd egter minder aati" 
doenlyk voor de koude dan in alle andere tyden des levens; de inwendige warm- 
te is waarichynlyk grooter, men weer dat de pols der kinderen nienigvnldiger Haat 
dan die van volwaïreiien ; dit alleen zou genoeg zyn om te doen denken, dat de in- 
wendige warmte in dezelfde evenredigheid grooter is; en her is niet zeer twyiFel- 
agtig , of de kleine dieren hebben , om die zelfde reden , meer warmte dan de groote. 
Want het getal van dc kloppingen van het hart en der Ilugaderen is evenredig groo- 
ter naarmaate het dier kleiner is ; dit neemt men zo wel waar in de verlchillende 
foorten als in dezcllde foort ; de pols van een kind of van een menfeh van eene 
kleine geftalte is menigvuldiger dan die van een volwalTen perfoon of van een 
lang menich. De pols van een dier is langzaamer dan die van een mail , en die 
van een hond is fchielyker, en de kloppingen van het hart van een nog kleiner dier, 
gelyk van een mufeh , volgen malkanderen zo fchielyk op , dat men dezelve nau- 
welyks tellen kan. 
, flet leven van een kind is zeer wankelbaar tot op den ouderdom van drie jaaren, 
maar in de twee of drie volgende jaaren wordt het zekerer, en het kind van zes 
of zeven jaaren heeft meer kans van leven dan op eenigen anderen leeftyd. Zo 
rnen de nieuwe tafels, («) welken men te Londen gemaakt heeft, ter bepaaling 
van den derftyd van het menlchelyk gedagt in de verlchillende leeftyden , raad- 
pleegt, ziet men, dat van een zeker getal kinderen, iu den zelfden tyd geboren, 
meer dan een vierde derft in het eerde jaar, meer dan een derde in twee jaaren, en 
ten minden de helft in de eerde drie jaaren ; zo die rekening goed is, zoude men dan, 
v>?anneer een kind ter wereld koomt , kunnen wedden , dat iiet maar drie jaaren 
oud zal worden; eene droevige waarneeraing voor het menlchelyk gedagt, want 
men denkt geraeenlyk, dat een menfeh, dat op zyn vyf-en - iwintigde jaar derft, 
wegens zyn ongelukkig lot, en de kortheid van zyn leven, beklaagd moet wor- 
den, terwyl, volgens die zelfde tafels , de helft van het menlchelyk gedagt voor 
den ouderdom van drie^ jaaren zon moeten omkoonien : bygevolg zouden alle men- 
fchen, die boven de dne jaaren geleefd hadden, wel verre van zig over hun lot te 
beklaagen, zig zei ven geluk wenlcnen, en zig belchpuwen als zodanigen, die door 
den Schepper met eene onderfcheidene giind behandeld wierden. Maar de fterfte 
der kinderen is , op verre na , overal zo groot niet als te Londen. Want de Hr. 
Dupré van St. Maur heeft door eene menigte waarneemingen in Frankryk ge- 
daan, getoond, dat ’er zeven of agt jaaren verloopen moeten, eer de helft van 
de kinderen, op een zekeren tyd geboren, zyn weggerukt; men kan dan in.. 
(a) Zie de Tafels van den Hr. Simpson te Londen in 174a. uitgegeeven. 
