VAN DENMENSCH, 
241 
om het vel zagter en tederer te maaken. De Ifraëliten gebruikten een fteenen 
mes; de tegenwoordige Jooden behouden nog dat gebruik in hunne meeftc 
Synagogen; maai* de Mahometaanen bedienen zig van een yzeren mes, of een 
Icheermcs. 
Men is, in zommige ziekten, verpligt eene gelyke bewerking als de befnydenis 
te doen, («) Men gelooft, dat de, Turken, en verfdieiden andere Volkeren, by 
welken de befnydenis in gebruik is, de voorhuid al te lang zouden hebben, zo 
men geene zorg droeg om die af te fnyden. La Boülaije zegt, „ dat hy in de 
woeftynen van Mefopctamie en Arabie , langs de rivieren de Tiger en den Eu- 
phraat, eene menigte kleine Arabifche jongens hadc gezien, die de voorhuid zo 
, lang hadden, dat hy gelooft, dat deze Volkeren, zonder behulp van de be- 
’’ fnydenis, onbekwaam zouden zyn voor de voortteeling.” 
Het vel der oogleden is ook langer by de Oofterlingen dan by de andere Vol- 
keren en dat vel is, gelyk men weet, van eene gelyke zelfftandigheid met dat 
der voorhuid; maar welke overeenkomftis’er tulTchen den groei van deze, zo verre 
afzynde, deden? . . , , , , , , 
Eene andere befiijrding is die der meisjes; dezelve wordt haar, even als aan de 
jongens, in zommige fanden van Arabie en Perfie, gelyk als aan de Perliaanlchc Golf 
en deRoodeZee, voorgefchreeven ; maar die Volkeren befnyden de jonge dogters 
niet dan wanneer zy de jaaren van huwbaarheid bereikt hebben, omdat ’er vóór 
dien tyd niets uitkoomend is. In andere klimaaten is deze al te groote groei van 
de nymfen vaardiger, en zo algemeen by zommige Volkeren, gelyk die van Be- 
nin, dat zy de gewoonte hebben om alle meisjes , zo wel als jongetjes, agtof veer- 
tien dagen na de geboorte te befnyden. Die befnyding van de meisjes is zelfs 
zeer oud in Afrika: Herodotüs fpreekt daarvan als van een gebruik derEthiopiërs. 
De befiiyding kan derhalven op de noodzaaklykheid gegrond zyn , en dit ge- 
bruik heeft ten ininften de zinlykheid ten voorwerpe; maar de infibulatie, of de 
toefluiting der deelen , en de ontmanning , kunnen geen anderen oorfprong dan den 
minyver hebben ; die barbaarfche en belagchelyke bewerkingen zyn door droef- 
geeftige en dweepige raenfchen uitgevonden, die, uit eene laage nydigheid, aan 
hctmenfchelvk seflagtnaare en wreede wetten hebben voorgefchreeven, waarin de 
be“g en de verminking de verdienlle maakr. 
De infibulatie voor de knegtjes gefchiedt door het overhaaien van de voorhuid 
over de glans; waarna men dezelve doorboort, en daar een dikken draad door- 
fteekt, welken men daar in laat, tot dat de gaten begroeid zyn; dan neemt 
men den draad weg, en men ftelt daar een vry grooten ring voorin de plaats, 
die daar zo lang in blyven moet als het hem, die de bewerking belaft heeft, be- 
haagt, en zomtyds het gehecle leven. De Oofterfchc Munnikken , die gelofte van 
kuisheid doen, draageneen zeer zwaaren ring , om zig in de onraogelykheid te ftcl- 
len van die gelofte te fchenden. Wy zullen in het vervolg van de infibulatie der 
meisjes fpreeken; men kan niets zo milfelyk en belagchelyk ten dezen opzigte uit- 
denken, of de menfehen hebben het uit minyver of bygeloof tewerk gelleld. 
In de kindsheid is ’er zomtyds maar éën tcftikel in den balzak, en zomtyds 
vindt men daar geheel geciie tellikels in; men moet egter niet altoos oordeelen. 
(») Zie de AM, de Dioms, Dim, 4« 
IL Deeh 
Hh 
