.£5^) de natuurlyke historie 
bekwaam wordt, fchynt door de Natuur niet bepaald te zyn. Op de zeftig of ze- 
ventig jaaren, wanneer de ouderdom hetlighaam begint le ontkragten,ishetzaad- 
vefyc minder overvloedig , en dikwlls is het niet vrugtbaar; ondertuffchen heeft men 
verfcheideii voorbeelden van gryzaarts, die op hun tagtig en negentig jaaren heb- 
ben voortgetecld. De verzamelingen van waameemingen zyn vol van faSta van 
die lbort. 
Daar zyn ook voorbeelden van jongens, die voortgeteeld hebben op den ouder- 
dom van negen, tien,'en elf jaar, en van kleine meisjes, die ontvangen hebben 
op zeven, agt, en negen jaar, maar die gevallen zyn ten uiterften zeldzaam, en 
men kan dezelve onder de zonderlinge verfchynzels Hellen. Het uitwendig teken 
der mannelykheid begint in de eerfte kindsheid, m:iar dat is alleen niet genoeg; 
daar wordt "daar te boven de voortbrenging van een zaadvogt vereifcht, eer dat de 
voortteeling volbragt kan worden, en die voortbrenging gefchiedt niet dan na- 
dat het lighaam zynen meeften groei gekreegen heeft. De eerfte uitwerping gaat 
o-emeenlyk met eenige fmert vergezeld , omdat het vogt nog niet regt vloeibaar is ; 
het is daarenboven in zeer geringe hoeveelheid , en bykans altoos onvrugtbaar, iu 
het begin der huwbaarheid. 
Eenige Schryvers hebben twee tekens aangeweezen , om te weeten of eene vrouw 
ontvangen hebbe; de eerfte is eene huivering of eene foort van trilling, welke zy in 
het geheele lighaam, op het oogenblikder bezwangering, ontvangt, en die zelfs. ge- 
duurende eenige dagen aanhoudt. Het tweede reken haaien zy uit de opening der 
lyfmoeder , welke zy verzekeren na de ontvangenis volkoomen getlooten te zyn ; 
maar het fchynt my toe, dat deze tekenen ten minften zeer dubbelzinnig, zo 
miet harfenfchimmig, zyn. 
De bevanging of huivering, die op het oogenblik der ontvangenis voorvalt, 
■wordt door IiippOKRATBS in deze bewoordingen aangeweezen : „ Het blykt 
„ dan aan hun, die dezer zaaken kundig zyn, duidelyk, dat de vrouw, als zy 
ontvangen heeft, ftraks huivert, en met de tanden knarft, en dar het lid en het 
„ geheele lighaam door eene fluiptrekking wordt bevangen’. Het is dan eene 
>foort van huivering, die de vrouwen ten tyde der ontvangenis, volgens Hippokra- 
TES, over het gelieel lighaam ondervinden, en die huivering zoude fterk genoeg 
zyn om de tanden op malkander te doen Haan , gelyk als in de koorts. Gale- 
nos verklaart dit verfchynzel door eene beweegmg van famentrekking of lluiting 
in de lyfmoeder; en hy voegt ’er by, dat vrouwen hem gezegd hebben, datzy de- 
gewaarwording hadden gehad op het oogenblik waarin zy ontvangen hadden. 
Andere Schryvers drukken "het uit door een verward gevoel van koude , die het 
o-eheel lighaam doorloopt, en zy gebruiken het woord van horror en horripilatio', 
4e raeefte gronden zig, ten opzigte vsm deze byzonderheid, even als Galenüs,op 
het berigt van verfcheidene vrouwen. 
U\t fymptoma^ dit toeval of verfchynzel, zou dan een uitwerkzel zyn van de fa- 
-tnentrekking der lyfmoeder, die zig op het oogenblik der ontvangenis zou flui- 
■len , en door dit middel haare opening toeftoppen , gelyk Hippokrates m deze 
woor- 
c«) Litium canjiat harum rerum pefttss, quod muUer , emepit], fiatim inborrefdt « dsn- 
tiius flrUtt, £ƒ articM/Hjj (orpw prebsmiU 
