a 72 DE NATUURLYKE HISTORIE 
vifTchen , en de andere dieren , welker longen niet gelyk zyn met de onze heb- 
ben ook geen hals. De vogels zyn in het algemeen die dieren , die den langften 
hals hebben ; in de foorten van vogelen , die korte pooten hebben , is de hals^ook 
vry kort, en in die, welke langer van pooten zyn, is de hals ook zeer lang. Aris- 
TOTELES zegt, dat de roofvogels, die klauwen hebben, zeer kort van hals zyn. 
De borfl: van den menfeh is uitwendig verichillend gemaaltt van die van andere 
dieren; zy is, naar evenredigheid des lighaaras, breeder; en het is in den menfeh 
en m den aap alleen, dat men die beenderen vindt, die onmiddelyk onder den 
hals zyn , en welken men de fleutelbeendcren noemt. De twee mammen zyn op de 
borlt geplaatfl; die der vrouwen zyi\ grooter, en meer uitfteekende dan die der 
mannen ; zy fchynen egter ten naalten by dezelfde vaftheid te hebben , en haare 
geleeding is vry gelyk, want de mammen of borften der mannen kunnen melk maa- 
ken gelyk die der vrouwen ; men heeft daar verfcheiden voorbeelden van , en het 
is inzonderheid in den ouderdom der huwbaarheid, dat dit gebeurt. Ik heb ge- 
zien, dat een jongman van vyftien jaaren uit ééne zyner boorden meer dan eeu 
lepel vol melkagtig vogt, of liever wezendlyke melk, deedt vloeijen. Daar is in de 
dieren eene groote verfcheidenheid in de plaatfing en in het getal der borften of 
prammen: de eene, gelyk de aap, de olj^mt, hebben ’er flegts’twee, die op 
het voorlle van de borft, of aan de zyde, geplaatfl: zyn; andere hebben vier 
prammen, gelyk de beer; andere, gelyk de fchaapen, 'hebben ’er maar twee, 
doch tulfchen de dijen geplaatfl ; andere hebbed dezelve noch op de borfl, noch tus- 
ichen de dijen, maar op den buik, gelyk de teeven, de zoggen , enz., die ’er een 
groot getal hebben. De vogels hebben geene prammen, even weinig als alle ande- 
re eijerleggende dieren. De leevendbaarende viflehen, gelyk de walvifch, de dol- 
fyn, de manati of zee-koe, hebben ook borften en melk. De gedaante der bor- 
flen verfchilt in de verfchillende foorten van dieren , en in dezelfde foort volgens 
de verfchillende ouderdommen. Men wil, dat de vrouwen, welker borften niet 
volkomen rond zyn, maar de gedaante van peereu hebben , de befte voedfters zyn, 
omdat de zuigelingen dan niet flegts de tepel , maar ook een gedeelte zelf van de 
borfl, in den mond kunnen neemen. Voor het overige moeten de borften der vrou- 
wen, om wél geplaatfl te zyn, zo veele ruimte hebben van de eene tepel tot de 
andere, als ’er is van de tepel tot het midden vm het kuiltje der fleutelbeende- 
ren , zodat deze drie deelen een geljkzydigen driehoek maaken. 
Beneden de borfl is de buik , waar op de navel en het overblyfzel van de flreng 
vooruitfleekend en wél getekend is, daar dezelve in de meefle foorten van dieren 
bykans onmerkbaar, en dikwils zelfs geheellyk weg, is; de aapen zelve hebben 
niet dan eene foort van eeltagtigheid of hardheid in de plaats van den navel. 
De armen van den menfeh gelyken geheel niet naar de voorfle pooten der vier- 
voetige dieren, even weinig als naar de vleugels der vogelen; de aap is de eenig- 
fte van alle dieren, die armen en bcenen heeft, maar de armen zyn ruwer gefor- 
meerd en hebben minder nauwkeurige evenredigheden dan de arm en de "hand 
van den menfeh ; de fchouders zyn ook veel biWder en van eene zeer verfchillen- 
de gedaante in den menich van het geen zy in alle andere dieren zyn ; het bovenfl: 
der fchouderen is dat gedeelte des lighaams, waarop de menfeh de grootfle laflen 
draagen kan. 
De geflalte van den rug is in den menfeh niet zeer verfchillende van het geen de* 
zei' 
