V A 
N DEN MENSCH. 
ars 
velve in verfcheiden viervoetige dieren isj het gedeelte der lendenen, ia alleenlyfc 
foieragtiaer en fterker, maar de billen, die de benedenfte deden van den rompzyn 
behooren aan het menfchelyk geflagt alleen, 
len« het aeen men voor dat gedeelte neemt zyn de dijen. De menfch is de eem 
A die zis in eene regte en loodftandige geftalte houdt. Het is tot deze plaatfing 
dM beneden deden, dat die zwelling boven aan de dijen, die de billen formeert, 
D^voet van den menfch is ook zeer verfchillende van dien van eenig dier, 
lic het zy en zelfs van dien des aaps. De voet van den aap is eer eene hand, 
een voeu de vingers zyn langer, en even als die der hand gefchikt, de mid- 
delde is grooter dan de andere, gelyk als aan de hand; de voet van den aap heeft 
voorhet overige geen enkel gelyk met die van den menlcb. De plant van den voet 
ïs ook grooter in den menfch dan in alle de viervoetige dieren, en de vingers van 
dpn vnft dienen veel ora het evenwigt des hghaams op te houden, en om de be- 
Afvino-pii in den nang in het loopen , in het danfen , enz. , gemaklyker te raaaken. 
'"S in den meSfch , dan in alle andere dieren ; zo zy de tut- 
dndên owrtroireu, zouden zy het gebimk der hand tawdeelen. 
De Wilden, & haar laaten griteijen, bedienen ’er zig van om het vel der dieren 
KfcteS, maar fchoon hunne nagels fterker en grooter zyn dan onze, zyn 
zv hetSr niet genoeg, om dezelve op eenigcthande tvyze te veigelyken met het 
hnorn of met de Ipooren aan den voet der dieren. 
Mpu heeft geene volmaakte nauwkeurigheid waargenoomen in de verfcheidena 
klei4 eveiu-edigheden des menlchelyken lighaams; dezelfde deelen des hghaams 
Üphhpn niet alleen dezelfde evenredige maaten niet in twee verlcheidene perlbonen, 
maar dikwils is het zelfde deel in den zelfden menfch 
het tegenoverftaandc of beantwoordende deel; by voorbeeld , dikwils heeft de reg- 
m ara , ot het reaer been , niet nauwkeurig dezelfde maaten als de arm , of het been 
^ ïiA linVpr 7vde enz. Daar zyn dan waarneemmgen, een langen tyd herhaald, 
aan de linker zyde, tullchen deze verfchillendheden re vinden, 
vannooden gew ’ ^ menfchelyk lighaamte kunnen vaftftellen, en een 
om de maaten der deelen van net mem ^ ^ ^ 
is niet Lr de vergclyking van het lighaam van een 
menfch met dat van een ander menfch , of door maaten , die naar eene menigte 
Srweruen daadelyk genooraen zy-ii, dat men deze kennis heeft kunnen verkry 
SpuTetr^rdepooiingen, welke men gedaan heeft om de Natuur nauwkeu- 
fijr na te volgen en te kopieeren, het is aan de tekenkonft, dat men alles, wat men 
irfdezefoort kan weeten, te danken heeft. Het inwendig gevoel, hst fermmerit^ 
/lp fmaak- hebben gedaan wat de werktuigkunde niet konde doen : men heeft 
/ipn resel en het kompas verlaaten, ora zig aan het oog alleen te honden, men 
Sfr ifpr marmer alle de gedaanten, alle de omtrekken van alle de deelen van het 
^^^^r.hplvk liffhaam.doen aanneemen, en men heeft de Natuur door de vertooning 
beter^eeren kennen, dan door de Natuur zelve. Van het oogenblik af, dat er beel- 
S geweeft zyn, heeft men derzelver volmaaktheid beter kunnen beoordeelen 
S dezelve te zien dan te meeten. Het is door eene groote oeCFening m de teken- 
kSift en door een fyn gevoel, dat de groote beeldhouwers zo verre zyn gekoo- 
men, dat zy andere raenfehen de juifte evenredigheden van de werken der Natuur 
II, Deel, 
