30(5 
DE NATÜURLYKE HISTORIE 
roeerdere of mindere gemakken, geen verfchil in de duuring van hun leven voort- 
brengt; dat de menfchen, die zig niet dan met rauw vleefch of drooge vifch, met 
fagou of ryft, met kaflave of wortelen, voeden, even lang leven als zv die 
brood of toebereide geregten eeten, zal men nog duidelyker bemerken, datde’duu- 
ring des levens noch van de gebruiken, noch van de hoedanigheid derfpyzen af- 
hangt, datmets de werktuigelyke wetten, die het getal der jaaren regelen, kan 
veranderen, en dat men dezelve niet veel in de war kan brengen, dan door over- 
maat van voedzel of al te groote Ipaarzaamheid. 
verfcliil, hoe weinig opraetkelyk, in de duuring des levens isf 
flhynt men het zelve aan de hoedanigheid der lugt te moeten toefchryven. Men 
neert waargenooinen, dat m hooge landen gemeenlyk meer oude lieden gevon- 
den worden dan m de laage plaatlèn; de gebergten van Schotland, van Wallis, 
van Auvergne, van Zwitlèrland , Iiebben meer voorbeelden van zeer hooge ouder- 
dommcn verfchaft dan de vlaktens van Holland, van Vlaanderen, van Duitfch- 
luind, en Poolen. Maar, als men ’t menlchelyk geflagt in het algemeen neemt, is 
’er , om zo te Ipreeken , geen verfdni in de duuring des levens. De menfch die 
«iet van toevallige ziekten fterft, leeft overal negentig of honderd jaaren. Onze 
Voorvaders hebben niet langer geleefd, en na de eeu«v van David is die term ge- 
heel met veranderd. Zo men ons vraagen mogt, waarom het leven der eerfte men- 
icheii veel langer was, waarom zy negen honderd, negen honderd dertig, jaaren 
mogelyk reden van kunnen geeven, met te zeggen, dat 
r voedzel van hadden, toen van eene 
verfchillende natuur vvaren van die, welke zy tegenwoordig hebben. De opper- 
vlakte van onzen Idioot moeft g^yic men in het We Ded, in de BefdiouvSng 
der .Aard(:, gezien heeft, veel mmder vaft, nupder faaragepakt, zyn in de eerfte 
tyden na de Schepping, dan zy teg-emvoordig is, omd;it de zwaarte niet dan fe- 
dert korten tyd werkte, en de aardlche ftolFen derhalven, in zo weinige iaaren de 
vaftheid en digtheid niet hadden kunnen krygen, welke zy naderhand gekreègen 
hebben. De voortbrengzels der aarde moeften met dezen ftaat overeenkoomen ; 
terwyl de oppervlakte der aarde minder laamgepakt, minder droog was , raoeft al- 
les, wat zy voortbragt, rekbaarer, buigzaamer, en vatbaarer voor uitfpanning 
zyn; het was derhalven mogelyk, dat de groei van -alle de voortbrengzels der 
IMatuur, en zelfs die van het lighaara van den menfdi, iii zo korten tyd niet ge- 
fchiedde als die thans gefchiedt. .De denderen, de fpieren, enz., behielden 
nunne rekbaarheid en hunne weekheid miflchien langer, omdat 'al het voedzel zelf 
zagter, weeker, en rekbaarer was ; dus kwamen alle de deelen des lighaams niet 
tot hunne ontzvvagteling dan na eene menigte jaaren. De voortteelinl konde bv- 
gevolgniet gefchieden, dan nadat de groei geheel, of ten naaften by geheel, vol- 
tooid was , dat is te zeggen , op de honderd twintig of honderd dertig' jaaren , en de 
diumno des levens was evenredig met die van den tyd van den groei , gelyk zy nog 
heden is. Onderftelleude dat de jaaren van huwbaarheid der eerfte raenfchen, dat de 
ouderdom, waarin zy begonden te kunnen voortteelen, die van honderd dertig 
jaar was, terwyl de ouderdom waar op men thans kan voortteelen, die van veer- 
tien jaaren is , zo zal men bevinden , dat het getal der levens jaaren der eerfte men- 
icnen, en van die, welke thans leven, in dezelfde evenredigheid is, naardien 
.meu elk dier twee getallen met het zelfde getal, by voorbeeld met zeven, verme- 
