294 de NATUURLYKE HISTORIE 
meeflen zelfs van die geenen , die nog wild zyn , geeven meer acht dan wy op die 
laatfte oogenblikken. 2y befchouwea als een eerden pligt het geen by ons niet dan 
eene plegtigheid is; zy eerbieden hunne dooden, zy kleeden dezelve, zy fpreeken 
hun toe , zy verhaalen hunne groote daaden, roemen hunne deugden , en*wy,die voor- 
geeven zeer gevoelig te zyn, wy zyn zelfs niet raenfchelyk; wy fcliiiwen, wy 
verlaatenhen, wy willen hen niet zien, wy hebben noch den moed, noch den wil, 
om 'ervan te fpreeken, wy vermyden zelfs om ons op plaatfen te bevinden, die 
ons het denkbeeld van dezelve vernieuwen kunnen ; wy zyn derhalven of al te 
onverfchillig , of al te zwak. 
Na de Hiltorie van het Leven en van den Dood, ten opzigte van de individu’s, 
gegeeven te hebben, zo laat ons nu de eene en andere in de geheele foort befchou- 
wen. De menfeh fterft, gelyk men weet, in allen ouderdom, en fchoon men in 
het algemeen kan zeggen, dat de duuring van deszelfs leven langer is dan die des 
levens van bykans alle dieren, kan men niet ontkennen, dat dezelve tevens onze- 
kerer en veranderlyker zy. Men heeft dan in deze laatftetyden de trappen dier ver- 
anderingen gepoogd te kennen , en door vvaarneemingen eenige vaftheid en zeker- 
heid wegens den fterftyd der raenfchen te krygen. Zo deze waarnsemingen nauw- 
keurig genoeg waren , en dikwils genoeg herhaald wierden, zouden zy van eene 
zeer groote nuttigheid zyn om de menigte des Volks, om deszelfs toeneeming, om 
de vertiering van eetwaaren, de verdeeling van belaftingen, enz., te leeren kennen. 
Verfcheiden bekwaame perfooiicn hebben over deze ftoffe gearbeid, en laatÜelyk 
heeft de Heer Parcieux , Lid van de Akademie der Weetenfehappen , ons een 
voortrelrelyk Werk gegeeven, ’t welk in het roekooraende ten regelraaate voor 
Tontines en Lyrr^ten zal dienen ; maar gelyk zyn voornaam oogmerk geweeft is 
de fterfte voor de Rentenieren te berekenen, en gelyk zy , op welker lyf geld ge- 
plaatft wordt, de uitgezogtfte lieden z^m, zo kan men daar uit tot de fterfte ^n 
het menfehelyk geftagtin het algemeen niet belluiten; de Tafels, welken hy in het 
zelfde Werk gegeeven heeft, Vegens de fterfte in de verfchillende Godsdienftige 
ordens, zyn insgelyks zeer opmerkelyk, maar bepaald zynde tot een zeker getal 
menfehen , die verfchillend van de anderen leven , zyn zy nog niet genoegzaam 
om 'nauwkeurige waarfchynlykheden wegens de algemeene duuring des levens te 
furmeeren. De Hren. Halley, Graunx, Kbrseboom, Sympson, enz., heb- 
ben ook Tafels van de fterfte des raenfchelyken geflagts gegeeven , en zy hebben 
dezelve gegrond op de doodlyften van eenige kerfpclen van Londen, Breslaw, 
enz., maar het koomt my voor, dat hunne onderzoekingen, fchoon zeer uitvoe- 
rig en zeer bewerkt, geene genoegzaam uitgeftrekte vergelykingen bevatten, om 
de fterfte van het menfehelyk geftagt in het algemeen daar naar te berekenen. Om 
eene goede Tafel van deze foort te maaken, moet men niet flegts de regiftersder 
Kerfpelen van eene Stad als Londen, Parys, enz., alwaar veele vreemdelingen 
■aaiikoomcn, en daar inboorlingen uitgaan, maar ook die van het platte Land, raad- 
pleegen, op dat alle de uitkoniften te faniengevoegd, raalkanderen vergoeden. Dit 
is het, wAi de Hr. Du Pré de Saint Maur, Lid van deFranfche Akademie, op 
twaalf Kcrliaelen van het platte Land en drie Kerfpelen van Parys heeft begonnen 
uit te voeren. Hy heeft de Tafels, welken hy daarvan gemaakt heeft, aan my wel 
willen mededeelen , om dezelve uit te geeven. Ik doe dit met des te meer vermaak, 
omdat het de eenigftezyn, waarop men de waarfchynlykheden van der menfehen 
.leven in het algemeen met eenige zekerheid gronden kan. 
i 
/ 
