7 
DE ROOFDIEREN. 
bragten vervolgd, zeker is het, dat de zenuwen en dé vliezen de eenige ge- 
voelige deden in het dierlyk lighaam zyn. Het bloed , en de lyrnpha , alle ande- 
re vogten, de vette doffen, de beenderen, de vleezige deden, alle andere 
vaite deden, zyn uit haar zelve ongevoelige de harfenen zyn het ook; die 
beftaau uit eenewecke zelfftandigheid , zonder veerkragt, en derhalven onbe- 
kwaam om de beweeging , om de trillingen , om de kleine ilingeringen , of fchud- 
dingen van 't gevoel of de aandoening , voort te brengen , voort te planten , 
of te rug te zenden en weder te geeven. De menïnges, of het dikke en dun- 
ne harfen-vlies, daarentegen zyn zeer gevoelig ; het zyn de bekleedzels van al- 
le de zenuwen , zy neemen hunnen ooriprong , even als deze , in ’t hoofd , zy 
verdeden zig op dezelfde wyze als de takken der zenuwen, en (trekken zig 
tot de klein Ite fplitfingen of takjes uit; het zyn, om zo te fpreeken, platte 
zenuwen, zy zyn van de eigen zelfftandigheid, zy hebben ten naaftenby 
denzeliden trap van veerkragtigheid , zy maaken een gedeelte , en een nood- 
zaaklyk gedeelte, van het gevoelig fyftema, van het faraenllelzel der aan- 
doenlykheid. Zo men derhalven wil, dat de zetel der gewaarwordingen in ’t 
hoold zy , zal die in de meninges , en niet in het mergagtig gedeelte der har-- 
lenen , welks zelfftandigheid geheel verfchillend is , gezogt moeten worden. 
Het geen aanleiding heeft kunnen geeven tot dat gevoelen, dat de zitplaats- 
van alle de gewaarwordingen, en het middelpunt van alle gevoeligheid, in 
c ^ aai lenen waren, is, dat de zenuwen, die de werktuigen van ’t gevoel 
z>n, allen in de harfenen uitloopen, welke men te dier oorzaak als het eeni- 
gedeelte , ’t welk daar alle de lchiiddingen , alle- de indrukzels, 
de har feu c n e r 'w ’ aail S em erkt. Dit alleen is genoeg geweeft om van- 
wordingen in één °r S ’ liet w ezendlyk werktuig der gewaar- 
wuiumgen , in een wooid, het fenfonum commune, het gemeene middelmuit 
van alle aandoeningen, te maaken. Die onderftelling kwam zo eenvoudig 
natuurlyk voor, dat men geen acht heeft geflaagen op de volftrekte onmoee- 
lykheid welke zy bevat, fchoon dezelve zig voor de minde opmerking dub 
dcl\k genoeg vertoont ; want hoe is het mogelyk dat een ongevoelig gedeel» 
weeke . en werkelooze zelfftandigheid, zo als de harlénen , het werk 
is ’f mnopivv 11 nnï , van de aaTld oening , en beweeging, kan zyn? Hoe 
dl f wec ? f n ^gevoelig gedeelte niet ilegts die indrukzels- 
in dezelve ook lang genoeg bewaare, en derzelver fchuddingen- 
cartes onup t en ivï’° C i ge dCCfcn voort P lante ? men zal mogelyk met Des- 
in depvmanSlSr ^ff° Nl i Z ^ gC , n ’ dut hct niet in de. harfenen , maar 
maar men n ’ ° f , m het celtagtig lighaam , -is , dat dit beginzel huisveft; 
te bemerken ’ nrnkzel der harfenen te liaan, om 
den zetel der gewaarvSl?^ d \WnMier, het eeltagtig lighaam, waarin men 
vartzvn datlv ES 1 • V n Plaatf f"’ niüt de zenuwen 
heid der Marlenen n n on 7 ,iii mnn ^ d WOK - en v ‘ in de ongevoelige zclfftandig- 
neici oei hanenen , cn op zulk- eene wyze van de zenuwen afeefcheiden zvn 
0fitva " 8 f n km " e " S— 
ueze onaeritemngeu , zo wel als de eerde, van zelve vervallen 
„ Maar wat zal dan het gebruik , welke zullen de verrigt ngen van dit 
^ Cdd ’ dlt voomaam, gedeelte zynV. Worden de harfenen uilt in. alle de 
