i6 DE N ATUU-RLYKE HISTORIE, 
ren. Deze vereeniging nu, deze verknogtheid , kan niet niifien eene \ve- 
derzydfche en duurzaame genegenheid , eene nauwe gehegtheid , tuflchen 
de ouders en het kind voort te brengen , en dat alleen is genoeg , om zig 
met malkanderen aan zekere gebaarden, aan tekenen, aan geluiden, met één 
woord aan alle de uitdrukkingen van het gevoel en de behoefte, te ge- 
wennen; en dit is ’t ook, wat door de uitkomfl beweezen wordt , naardien 
de eenzaamRe wilden , even als de andere menfchen , het gebruik van te- 
kenen en taal hebben. . , _ , . , .. 
Dus is de Raat der loutere Natuur een bekende Raat ; het is de wil- 
de in de woeRynen leeveude , maar leevende met zyn gezin , kennende 
zyne kinderen , van hun gekend wordende , de fpraak gebruikende , en zig 
doende verttaaii. Het wilde meisje uit de bofichen van Champagne geko- 
men , de jongman in de bofichen van Hanover gevonden , bewyzen het te- 
gendeel niet: zy hadden in eene voiftrekte eenzaamheid gelend, zy kon- 
den derhalven geen denkbeeld van maatfchappy hebben, geen gebiuik van 
tekenen of fpraak kennen, maar zo zy malkanderen flegts ontmoet hadden, 
zou de neiging der natuur hen voortgefleept en hen vereenigd hebben; aan 
malkanderen verknogt zouden zy malkanderen welhaaR hebben keren ver- 
ftaan zy zouden eerit de taal der' helde met malkanderen , en vervolgens 
die der tederheid met malkanderen en hunne kinderen , gefprooken heb- 
ben ; maar daarenboven , die twee wilden waren gefprooten uit menfchen m 
maatfchappy leevende , en waren on getwy field in de bofichen agtergelaa- 
ten , niet in den vroegften ouderdom , maar op hunne vier , vyf , of zes 
iaar in een ouderdom, met één woord , waarin zy reeds fleik genoeg van 
h' o haam waren, om zig hun voedzel te verfchaffen , en nog te zwak van 
hoofd, om de denkbeelden, welken men hun hadt medegedeeld, te behou- 
om jan dezen menfeh in den zuiveren Natuurftaat, dat is te zeg- 
een dien wilden in gezin, belehouwen; zodra hetzelve wat bloeit en toe- 
neemt zal hv het hoofd worden van eene talryker maatfchappy, waarvan 
alle de leden dezelfde manieren zullen hebben, dezelfde gebruiken zullen 
volgen, en dezelfde taal zullen fpreeken; na de derde, of ten langden 
na de vierde , generatie zullen ’er nieuwe gezinnen zyn , die van malkan- 
deren afgeichciden zullen kunnen blyven , maar die , Reeds verbonden door 
de gemeene banden van gebruiken en taal , eene kleine Natie formeeren 
zullen, welke metter tyd toeneemende of een volk zal kunnen woi den , of 
in een Raat blyven gelyk aan dien der wilde volkeren, welken \vy kennen; 
dit zal inzonderheid afhangen van de meerdere nabyheid , of de verdere 
afgelegenheid, waarin deze nieuwe mcnichen zig bevinden zul en van be- 
fchaafde volkeren; zo zy -onder een zagt klimaat, op een ryken grond, 
eene vry aanmerkelyke uitgeftrektheid lands m vryheid £«nn _ . “ ’ 
rondom welke zv niet dan woeftynen vinden , of menlchen aantreften , die 
even nieuw zyn als zy zelve , zullen zy wilden blyven , en , volgens andere om- 
ftandigbeden , vrienden of vyanden van hunne buuren .worden , maar zo zy , on- 
der een gefirengen hemel, op een fchraalen grond, zig ondei ‘ kandelen e- 
