30 
DE NATUURLYKE HISTORIE, 
moet tevens de overdaad en buitenfpoorigheden vermyden , die nog nadee- 
liger zyn dan de onthouding. 
De dieren, die flegts ééne _ maag en korte ingewanden hebben, zyn ver- 
pligt even als de menfch, zig met vleefch te voeden. Men zal van deze 
overeenkomft, en van deze waarheid, verzekerd worden, indien men, door 
middel van onze befehryyingen , den omtrek van de buis der ingewanden - 
in de roofdieren met die der dieren , welke enkel van groente keven , 
met elkandcren vergelykt; men zal altoos bevinden, dat dit verfchil in hun- 
ne wyze van keven van hun maakzel afhangt , en dat zy een meer of min- 
der lievig voedzel neemen naarmaate van de meerdere of mindere ruimte 
van het magazyn, ’t welk het zelve moet ontvangen. 
Ondertuflchen moet men hier niet uit befluiten , dat de dieren , die niet 
dan van groente keven, door eene natuurlyke noodzaaklykheid , tot dat 
voedzel alken bepaald zyn, even als de roofdieren door diezelfde nood- 
zaaklykheid verpligt worden zig met vleefch te voeden ; wy zeggen alleen- 
lyk , dat die , welke verlcheiden maagen , of zeer ruime darmen , hebben , - 
dat Hevig voedzel, ’t welk voor anderen noodig is, milieu kunnen, maar 
wy zeggen niet, dat zy het niet gebruiken kunnen, en dat, zo de Natuur 
hun wapenen hadt gcgeeven , niet flegts om zig te verdedigen maar ook 
om aan te vallen en te vatten, zy dezelven niet gebruikt en zig wel haaft 
aan vleefch en bloed gewend zouden hebben , dewyl wy zien , dat de 
fchaapen, de kalveren, de geiten, en de paarden, de melk en dc eijeren, 
dat dierlyke voedzels zyn, greetig eeten, en dat zy, zonder door de ge- 
woonte geholpen te worden, geen gehakt vleefch met zout toegemaakt,, 
weigeren.. Men zou derhalven kunnen zeggen, dat de fmaak voor vleefch, 
en voor andere Hevige voedzels , de algemeene fmaak van alle dieren is , 
die zig met meerdere of mindere geweldigheid of gemaatigdheid te wer- 
ke Helt naar het byzondcr maakzel van yder dier ; naardien men, de ge- 
heek Natuur te. famen befchouwende , dien zelfden trek niet flegts we- 
dervindt in den menfch en in de viervoetige dieren, maar ook in de vo- 
gelen, in de viffchen, in de in lekten ? en in de wormen, waar voor het 
in ’t byzondcr fchynt , dat het vleefch , na. dat het voor de dieren gediend 
heeft, verder gefchikt is. 
De voeding gelchiedt, in allé de dieren , door tverktuigelykè klompjes , 
die , door middel der fpysverteering van het mark of de helle des voedzels 
afgcfcheiden , zig met het bloed vermengen, en zig gelyk maaken met alle 
de deelen des lighaams. Maar behalven dit groot uitwevkzel, ’t welk het 
voornaam oogmerk der Natuur fchynt te zyn, en ’t welk evenredig is met 
de hoedanigheid des voedzels , brengt hetzelve nog een ander uitwerkzel 
voort, ’t welk niet dan van deszelfs mafla en omtrek afhangt. De maag en 
de darmen zyn buigzaame vliezen , die eene zeer aanmerkelyke ruimte bin- 
uen het lighaam fonneeren ; die vliezen hebben,, om zig in hunnen ftaat van 
Ipanning ftaande te houden, en om de kragten der andere deelen, die daar 
tegen aan liggen , te wederftaan , noodig om altoos voor een gedeelte gevuld 
te zyn ; zo die groote ruimte , by mangel van op. zyn tyd voedzel te nee- 
