s8 
DE NATUURLYKE HISTORIE, 
te ontruftcn , en van verre te bevegten; alle te famen brengen zy hem 
Velhaah tot het uitcrftc , en de jager maakt hem met een Heek van den 
hertsvanger verder af. De honden tooneu gcene neiging om hem te verfcheurén , 
zy hebben zelfs zulk een herken afkeer tegen zyn vlecfch, dat men het 
moet bereiden en toemaaken, zo men ’er hen, na de jagt, op wil onthaa- 
len. Men kan den wolf ook met dryf brakken jagen, maar gelyk hy altoos regt 
vooruit voortfnelt, gelyk hy een geheelen dag loopt zonder ten einde adem 
te zyn, zo is deze jagt verveelende, ten zy de dryf brakken onderhcund 
worden door de windhonden , die hem aanvatten , kwellen , en hun den tyd 
geevcn van te naderen. 
Om de wolven uit te roeijen gaat men met magt van manlchap en bul- 
honden langs de heggen en kreupelboflchcn , of dringt daar in , men maakt 
met klapperen een geraas om ’er den fchüilenden vyand uit te dryven, 
te omfmgelen , en af te manken ; men helt tot dat zelfde einde ook lokaa- 
zen , men verfpreidt vergiftigde brokken , men maakt kuilen •, alle die poo* 
gingen beletten niet , dat ’er niet heeds het zelfde getal van wolven voor- 
handen zy , vooral in landen, alwaar vcele boflehen zyn. De Engelfchen 
beweeren', dat zy ’er hun Eiland van gezuiverd hebben , men heeft my egter 
verzekerd , dat ’er in Schotland nog wolven gevonden worden ; dewyl ’er in 
het zuidelyk gedeelte van Groot Britanje weinig boflehen zyn , is het te ge- 
makkelyker gewoed dit ongedierte aldaar te verdelgen. 
De kleur en het hair dezer dieren veranderen naar de verfchillende kli- 
jnaaten, en zyn in het zelfde land zoratyds verfchcidcn. Men vindt in 
Frankryk en Duitfchland , behalvcn de gewoóne wolven . eenige wolven met 
dikker hair en dat naar den geden trekt. Die wolven, wilder, en minder 
fchadelyk dan de andere, naderen nimmer de huizen of de troepen vee, 
zy leeven van de jagt en niet van den roof. In de Noordfche landen vindt 
men er, die geheel wit, en geheel zwart, zyn. Die laatlle zyn grooter en 
Iterker dan de andere. 1 let gemeenc foort is allerwegen verfpreid ; men heeft 
het in Afia (g), in Afrika (h ) , en in Amerika (7), even als in Europa, ge- 
vonden. De wolven van Senegal gelyken naar die van Frankryk (7c), zy 
zyn evenwel wat grooter en veel wreeder; die van Egypte (/) zyn klei- 
ner , dan die van Griekenland. In het Oohen , en vooral in Perlie , gebruikt 
men de wolven tot fchouwfpelen voor het volk (m ) , men oeffent hen van 
der jeugd af in het danfen , of liever in eene loort van worfteling tegen 
eene menigte menfehen; men koopt, zegt Chardin, een wolf, die wél op 
het danfen afgeregt is , tot vyfhonderd daalers ; dit toont ten minden , dat 
deze dieren, door langen tyd en herken dwang, vatbaar zyn voor eenige 
foort van opvoeding. Ik heb ’er eenigen te mynent doen onderhouden en 
(?) Foyage de Pietro della Valle, Rouen i74> Vol. IV. pag. 4, 5. 
(b) Hijloire Générale des Foyages par M. I’ Abbé Prrvót, Tom. V. pag. 85. 
(i) Foyage du P. le Clercq, Paris i69T. pag. 488 en 489. 
(A) Hijloire générale des Foyages, de Tom. UI. p3g. 285, Foyage du Sr. JLE Maire au X Isles 
Canar. Cap Ferd, &c, Paris 1695. P 3 S' I0 °- 
(l) Aristotei.es. Hijl. Animal. Ut). Flll. cap. 28. 
(m) Foyage ie Cöardin, Lomlr. i68<5 . Pietro beua Va we, Vol, IF. pag. 4. 
