5 * 
DE NATIIURLYKE HISTORIE, 
De jongen worden met geflooten pogen gebooren, -zy hebben, gelyk de 
honden, agttien maanden, of twee jaar, noodig om hunnen groei te krygen ; 
en leeven insgelyks dertien of veertien jaaren. 
De vos heeft zulke goede zintuigen als de wolf; hy heeft een fyner ge- 
voel of vernuft, en de werktuigen van zyn ftern zyn buigzaamer en vol- 
rnaakter. De wolf laat zig alleen door een ylfelyk gehuil hooren, de vos 
fchettert, blaft, en geeft een droevig geluid, gelyk aan dat van de pauw; 
hy heeft verfchillende toonen naar de verfchillende gevoelens, die hem aan- 
doen; hy heeft de ftcm van de jagt, het accent van verlangen, den toon 
van onvernoegdheid en gemor, den klaagenden toon van droefheid , het 
gefchrei der fmart, ’t welk hy nooit doet hooren, dan op ’t oogenblik 
waarin hy gefchooten en een zyner leden gebroken wordt ; want hy fchreeuwt 
om'geene andere wonden, en laat zig, even als de wolf met Dokken, dood- 
ilaan zonder te klaagen , tenvyl hy daarentegen zig tot het uicerile moe- 
dig blyft verdedigen. Hy byt gevaarlyk, hardnekkig, en men is verpligt 
zig van eenig yzer geweer of van een goeden ftok te bedienen , om hem 
te dwingen het geen hy aangevat heeft los te laaten. 
Zyn • gelehetter is eene foort van blaffen , . ’t welk met gelyke en zeer 
fehielyk volgende, geluiden gelchiedt ; het is gemeenlyk op het einde van ’t 
gefchetter , dat hy een fterker en hooger geluid maakt , ’t welk gelyk is met 
het gefchreeuw van de pauw. In den winter , vooral terwyl 'er ftieeuw 
ligt en terwyl het vrieft, houdt hy niet op zig te laaten hooren, en in 
den zomer daarentegen is hy byna Hom. Het is in dit jaargetyde dat zyn 
hair uitvalt en zig vernieuwt : men maakt weinig werk van het vel der jon- 
ge voffen , of van vollen die in den zomer gevangen zyn. Het vleefch 
van den vos is minder liegt dan dat van den wolf; de honden , en zelfs 
de menfehen , eeten het in den herfft , na dat hy zig met druiven wél ge- 
voed heeft , en vet geworden is , en zyn wintervel maakt goed bont - werk 
Hy heeft een vallen llaapv ra en nadert hem ligtelyk zonder hem wakker 
te maaken ; flaapende legt hy zig in ’t rond , gelyk de honden , maar wan- 
neer hy flegts ruft, ftrekt hy de agterpooten uit, en blyft op den buik 
liggen : het is in deze geftalte , dat hy op de vogels langs de heggen loert 
Zy hebben zo grooten weerzin tegen hem, dat zy, zodra zy hem bemer- 
ken , een kleinen ichreeuw van waarfchouwing maaken ; de meerkolven en 
de merels inzonderheid ontdekken hem van ’t hoogft der boomen, herbaa- 
ïen hun gefchreeuw van waarfchouwing . dikwils , en volgen hem zomtyds 
meer dan twee of driehonderd treden. 
Ik heb eenige jong gevangen voffen laaten opvoeden : gelyk zy eene zeer 
fterke en onaangenaame lugt hebben , zo kan men hen niet wel houden 
dan in plaatfen die verre af zyn , in Hallen of fchuuren, daar men geene 
gelegenheid heeft om hen zeer dikwils te gaan zien, en het is miffehien te. 
dezer oorzaak, dat zy bezwaarlyker tam worden dan de wolf, die men 
digt by huis kan houden. Op den ouderdom van vyf of zes maanden lie- 
pen de jonge voffen reeds naar de endvogels en de hoenders , en men moeft 
hen aan de. keten leggen. Schoon zy nooit wyfjes van hunne foort gezien 
