\ 
66 
DE N A T U U R L Y K. E HISTORIE, 
No DCLXXI. • Het tongbeen van een vos. 
Dit tonobeen verfchüt van dat van den wolf en van den hond (d) niet 
dan door zVne grootte, die geëvenredigd is naar de grootte van het dier; 
alle tk ftukken zitten door hunne natuurlyke banden, die gedroogd zyn, 
aan nialkanderen valt. 
No. DCLXX1I. Beentje uit de roede van een vos. 
•nit beentje verfchüt in gedaante een weinig van die van den hond en 
vin den wolf daarin , dat de goot zig niet tot aan het eind uitflrekt , dat in 
eène ftompe punt uitloopt, en dat de beide vlakken van de boyenlte zy- 
de in de lengte gegroefd zyn. Daar vertonnen zig eenige voetfpooren ol 
overblyffels van deze groeven op het been uit de roede van den hond , en 
voornamelyk op dat van den wolf; maar zy zyn niet zo diep noch ook 
zo groot als op het beentje uit de roede van den vos. Dit beentje is om* 
trent twee duimen lang. 
Zie de befchryving van het tongbeen van den hond, V Deel van dit Werk, blz. xöf 
» 
