85 DE NATUURLYKE HISTORIE,’ 
fchen te voeren, die, ten opzigte van inftinkt en natuurlyk gevoel, verre, 
beneden andere dieren zyn ; maar ik kan my bezwaarlyk overreeden , dat 
de otter, ik zeg niet de ichranderheid van den bever, maar zelfs dat ver- 
nuft, of die gewoonten , hebbe , die men hem tocfchryft ; gclyk , by voorbeeld, 
van altoos te beginnen met de rivieren op te zwemmen, op dat hy gemak - 
lyk te rug moge keeren , en zig alleenlyk met den ftroom behoeve te laa- 
ten medevoeren, wanneer hy zig dik gegeeten heeft en met zyn prooi be- 
laft is (a ) ; de gewoonte van zyn verblyf netjes toe te ftellen , en daar een 
houten vloer in te maaken, om geen ongemak van de vogtigheid te heb- 
ben; die van een ruimen voorraad van vifch op te doen, om daar geen 
gebrek aan te lyden ; en eindelyk de onderwerpelykheid , en de gemaklyk- 
heid van zig te laaten tam maaken, in zo verre, dat men hem leeren kan 
om voor zyn meeiier te viflehen, en de vifch tot zelfs in de keuken te 
brengen. Alles wat ik weet , is , dat de otters hun verblyf niet zelve graa- 
ven ; dat zy zig legeren in het eerfte gat dat zig aanbiedt , onder de wor- 
tels van populierboomen , van wilgen , in de fpleeten der rotfen , en zelfs 
in de boutftapels, die op de oevers der rivieren liggen om gevlot te wor- 
den; dat zy in die gaten ook haare jongen werpen op eene bedding van 
takjes cn gras , dat men in haar leger vifch-koppen en graaten vindt , dat 
zy dik wils van plaats veranderen; dat zy haare jongen, na verloop van 
zes wecken of twee maanden, medeneemen of verftrooijen ; dat die, wel- 
ken ik heb willen tam maaken , zogten te byten , zelfs terwyl zy nog melk 
llabberden, en voordat zy groot genoeg waren om vifch te kunnen kau- 
wen ; dat zy na verloop van eenige dagen zagter wierden , jmffehien om- 
dat zy ziek en zwak waren ; dat , wel verre van zig gemaklyk aan het 
lumïelyk leeven te kunnen gewennen , alle die ik gepoogd heb op te bren- 
gen , in hunne jeugd geftorven zyn ; eindelyk., dat de otter witter aart wild 
en wreed is; dat, wanneer hy in een vyver kan komen, hy hetzelfde doet 
als een bunfem in een kippenhok, te weeten, veel meer vifch doodt dan 
hy ceten kan, en dat hy vervolgens één in zyn bek medevoert. 
Tiet hair van den otter valt niet veel. uit; zyn wintervagt is evenwel 
bruiner en wordt duurer verkogt, dan die van den zomer, en levert ee- 
ne zeer goede peltery uit. Zyn vleefch wordt op vastendagen gegeeten, 
en heeft inderdaad een vifchfmaak , maar die zeer liegt en grondig is. Zy- 
ne wykplaats is befmet met den ilegten reuk van de overblyfzelen van vifch , 
die hy daar laat liggen rotten. Het dier zelf ruikt zeer onaangenaam; de hou- 
den jagen ’er gaarne op, en agterhaalen ’t Kgtelyk, als het van zyn leger 
en van ’t water., vcrwyderd is; maar, zodra zy het aanvatten, verweert het 
zig wél , byt geweldig, en zomtyds met zo veel kragt en woede, dat het 
de beenderen van de pooten der honden verbryzelt , en dat men het moet 
dood en om het te doen los laaten. De bever egter, die geen fterk dier 
•is, maakt jagt op den otter, en vergunt hem niet zyn verblyf te houden 
.op de oevers, die hy gewoon is te bezoeken. 
( a ) ViJ. Gesukr, Hifi. Ouadrup. pag. 685. ex Alberto , Bellönio, Scaligep.o, O lag 
&c. 
