124 DE NATUURLYKE HISTOR IE,. 
om zyn pruuy ic zuckcti. ny Komc nuietjes op de voorplaatfen der landhoe- 
ven, klimt naar de vogelvlugten , en duivenhokken, alwaar hy, zonder zo 
veel geraas te maaken als de huis-marter , meer vervvoefting aanregt. Hy byt al 
hfet gevogelte den kop af, of verbryzelt hetzelve, en vervolgens brengt hy hen 
een voor een weg, en maakt ’er een magazyn van. Zo hy hen, gelyk dikwils 
gebeurt , niet in hun geheel kan wegvoeren, omdat het gat, daar hy doorge- 
kroopen is, daar al te nauw toe is, vreet hy hunne harfens op, en voert de 
koppen weg. Hy is ook zeer greetig naar honing ; hy talk de bijenkorven in den 
winter aan , en dwingt de bijen dezelve te verhaten. Hy verwydert zig niet 
verre van de bewoonde plaatfen ; de mannetjes vegten met malkanderen op de 
daken , en betwiften deir anderen het wyfje ; vervolgens verhaten zy het , en 
gaan den zomer in het veld of in de boffchen doorbrengen. Het wyfje daaren- 
tegen blyft op haar zolder, tot dat zy geworpen heeft, en brengt haare jon- 
gen met, dan tegen het midden of het einde van den zomer naar buiten Zy 
werpt ’er drie of vier, en zomtyds vyf, zy zoogt hen niet lang, maar gewent 
hen al vroeg bloed en eijeren te, zuigen. 
In de, ftad keven zy van den ftillen roof, en in ’t veld van de jagt. Zy zet- 
ten zig , om den zomer door te brengen , in de holen der konynen , in de 
klooven der rotien, in de ftammen van holle boomen neder, daar zy zelden > 
anders dan des nagts uit te voorfchyn komen , om zig in de velden of in de 
boffchen te verfpreiden ; zy zeekcn de nellen der patryzcn , der leeuwerikken 
en lylters , op; zy klauteren op de boomen om die dér andere vogelen magtig’ 
te worden; zy befpieden de rotten, de mollen, de veldmuizen, en voeren 
een geduungen oorlog tegen de konynen, die hen niet kunnen ontkomen 
omdat zy gemaklyk m derzelver holen indringen, üit zoude het zekerft mid 
del zyn om het getal der konynen in die flroeken , alwaar zy al te overvloedig 
worden , te verminderen, . b - 
DE BUNTSING *. 
