F4* DE NATUURtYKE HISTORIE, 
D E H E R M E L Y N * 
e wezel met den zwarten ftaart wordt hermelyn of hermyn , ook rofe- 
$ D H let, geheeten. De eerftenaamen voert hy als hy wit is, den laatften als hy , 
ros ? ë ee i a Shg 1S ‘> fchoon minder gemeen dan de gemeene wezel , . 
wordt hy egter nog al veel gevonden, inzonderheid in de oude bos- 
fchen, en zomtyds, geduurende den winter, in de velden, die digt bv bos- 
fchen liggen ; hy is ten allen tyde van den gemccnen wezel ligt te onderfchei- 
den, omdat hy altoos het einde van den ftaai’t donker zwart, en den rand der 
ooren, en het uiterft der voeten wit, heeft. 
Wy hebben weinig by het geen wy reeds in het voorgaande artikel, van 
den wezel , over den hermelyn gezegd hebben , en by de befchryving , die 
de.‘Hr. DaubEnton daarvan gcgeoven heeft («), by te voegen; wy zullen ah 
leenlyk aanmerken , dat , gelyk de hermelyn gewoonlyk des winters van kleur 
verandert, het zeer waarfchynelyk is, dat die, waar van hy fpreckt, en wel- 
ken wy in de maand van april 1758, nog hadden, wit zou geworden zyn, 
gelyk hy des jaars te vooren toen men hem op den iften maart 1757 ving, 
geweeft was, byaldien hy in vryhcid hadt geleefd; maar gelyk hy, na dezen 
tyd, altoos in een yzeren kooy was opgeüooten geweeft, waarin hy zig geduu- 
ng tegen de traliën wreef, gelyk hy daarenboven niet alle de geftrengheden 
der winter-koude heeft beproefd , als zynde fleeds befchut geweeft onder den 
boog van een muur daar hy tegen aan hing , zo is het niet te verwonderen * 
dat hy zyne zomer vagt behouden heeft ;hy blyft fteeds ten uiterften wild, hy 
heeft niets- van zyn onaangenaamen reuk verboren ; buiten dat is t een aartig 
diertje, met leevendige oogen,.van een fyn en fraei aanzien, en ’t welk zo vaar- 
dig in zyne beweegingen is, dat men dezelve met het oog niet kan volgen:, 
men heeft het altoos met eijeren en vleefch gevoed, maar het laat het bederven 
voor dat het daar aan raaken wil ; het heeft nooit honing willen eeten , dan 
nadat men het drie dagen lang alle ander voedzel onthouden hadt, en het 
is geftorven nadat het daarvan gegeeten hadt. 
Het vel van dit diertje is zeer dierbaar; elk kent de hermelyn- bonten zv 
zyn lchooner en zuiverer wit dan die van het wit konyn , maar zy worden 
metter tyd geel , en zelfs de.hermelynen van dit klimaat hebben altoos een ligt 
treklel naar den ge.elen. ö 
r Crn ;.^ n . Jl eet ln c ^' 3t y n Htrmellanut , animal Ermineum-, in ’t Itaüaanfch Armelli -• 
«v ' t ■ ir, 5 a S th ’ ot ^ ^°f elet ! in ’t Hoogduitfch Hermelin ; in ’t Engelfch Ertnine „ , 
, 1 f, Wte , dfch Xemehn, Lek at t ; j n ’t Poolfch Grono/iay. 
aÏ.iKi a ba i- ,° ES £' ER - Hi fi- Quadrup. pag- 753. Icon. Animal. Quadrup. pag. 100. 
Au j n candida, Jive animal Ermineum recentiarum. Ray Syntpf. Antm. Quadr. pag. igj, 
Mujtela caudce apice atro. Linnsus. 
Müiida urmellina- muftela allea , extrema cauda pigra. Klein de Ouadr. pag. 63. 
Mn . Sta bieme alba, ajlate fupra rutita infra alba; caudce apice nfgro. Brlsson. Regn..An>- 
(*) Zie hier agier.de befchryving van den .hermelyn* 
