XÖ2 DE NATUURLYKE HISTORIE, 
tel vaft zaten. Deze lever woog twee groflen. Het galblaasje hadt de gedaan- 
te van een peer. De milt was lang, en woog vier greinen. 
Het alvleeich maakte eenen boog , wiens bolrondheid naar voren ftont ; het- 
zelve was veel dikker aan zyn linker eind, dan op het overige gedeelte van 
zyne uitgeftrektheid. 
De regter nier ftont ter helfte van haare lengte meer naar voren dan de 
linker, het bekken was zeer klem; in de nier zat maar eene tepel, maar alle 
de zelfftandigheden van dezelve waren zeer onderfcheiden 
Het onderft gedeelte van het zenuwagtig middelpunt ‘des middelrifs hadt 
de gedaante van een klaverblad.. s naac 
De regter long beftont uit vyf kwabben, waar van drie op eene rv voor 
malkanderen geplaatft waren; de agterfte, dat is te zeggen de derde, was de 
grootlte , en de tweede was de kleinfte van driën; de' beide andere kwabben 
zaten aan den wortel van de agterfte kwab vaft; de vierde, die voor de 
vyxde geplaatft zat, was de kleinfte van allen, en de vyfde was tennaaftenbv 
even groot als de tweede. De linker long beftont flegts uit eene enkele kwab 
Het hart was byna rond , daar kwamen twee takken uit de bogt van de orootê 
flagader te voorfchyn. b 
D ^. tori § was da3r ^ e P eene voor in dë lengte over het midden des 
vooriten deels, dat niet zulke kleine tepeltjes bedekt was, dat men dezelve 
naauwlykich gewaar wierdt ; het agterft gedeelte was met zeer zwakke pyra- 
midaale tepeltjes bezet, die agter over lagen, en zig zeer duidelyk vertoonden 
ichoon zy zeer kort waren; daar zaten drie kelkklieren by den wortel der ton"’ 
eene, die de middelfte was, zat wat meer naaragteren dan de beide anderen’ 
Het verhemelte was met negen of tien vooren doorfnceden welker randen 
eene kromme lyn maakten, die holrond naar voren was ; de vyf of zes eerften 
waren m het midden van hunne lengte door eene voor afgebrooken, die in de 
lengte over de tong liep. Het ftrotklapje was puntig. Daar waren geene onef- 
fenheden op de herftenen maar de agterherfienen gcleeken naar die der mees- 
te andere viervoetige dieren; de herllenen woogen twintig greinen, en de a"- 
terherffenen vier-en-twintig. 0 
Het mannetje dat ten onderwerpe voor de befehryving der teeldeelen sc 
diend heeft, woog elf oneen en een gros. Hetzelve wasagt duimen en een hui- 
ven lang van het emd van den bek tot aan het begin van den ftaait 
en^rie 6 op S deifkiiL " Va ” ***’ Vkl ' öp dke z y de > eene op'de borft 
Daar zat binnen in het roedehoofdje (A. -fis. i <2 m n Pt X X V/'s') 
een klem beentje (fig. 4) welks eind (A) plat was, mndagrig 3 ,’ f2 4 aïn 2 
kanten, en holrond van onderen; de mond van de pisbuis lag tegen die zyde 
aan , de bovenkant van liet eind des beens was bolrond ; daar zat op die ande- 
ie zy e een kraakbeen in de gedaante van eenen (lag van eene fehroef (X 
fig- 3 ) die zig naar de linkerzyde uitftrekte en om het roedehoofdje neei-liep* 
en die eene halve krul-lyn maakte; dit kraakbeen verlengde zig over de on- 
derite zyde van het roedehoofdje byna tot aan de inplanting van de voorhuid. 
De roede (xf, fig. 1 en 2.) was plat op de zyden ; zy beüoot de verlengin* 
