i66 DE N ATU URIV K E MIST ;0 R I E„ 
kaakbeenderen tuflchen de balc-en fny-tanden eene ledige plaats , daar geene 
tanden liaan; de eekhoorn heeft geene hondstanden; zyne fnytanden zyn 
zeer lang, en zyne eigenlyke neusbeenderen zeer groot; het onderfte kaak- 
been is kort , en deszelfs takken zyn zeer breed. Het uitlleekzel des voor- 
hoofdsbeens, dat tot den oogput behoort maakt eene lange punt die zig naar 
agteren uitftrebt, en die een gedeelte uitmaakt van de randen van den oog- 
put , enz. Alle deze kentekenen hebben de eekhoorn , het konyn , en de haas 
(a ) , met malkanderen gemeen , maar de eekhoorn heeft den kop broeder en 
bolronder , en den bek minder verlengd ; de eigenlyke neusbeenderen fleeken 
een weinig meer naar voren uit dan het eind des bovenden kaakbeens ; daar is 
geene opening in het bovenile kaakbeen voor den oogput, die byna' rond is 
en de takken van het onderfte kaakbeen hebben elk een breed uitlleekzel , dat 
zig naar agteren uitftrekt, tennaaftenby gelyk by den haas (£}, maar dat 
met zyn onderften rand naar binnen geboogen is. 
De eekhoorn heeft twee fnytanden aan het eind van elk kaakbeen, deze 
tanden zyn fcherp aan het •eind, die van het onderfte kaakbeen zyn tweemaa- 
len zo lang als die van het bovenile ; de voorkant van deze vier fnytanden is 
oranjekleurig , doch de bovenile zyn donkerer van kleur dan die van dc on- 
derkaak. Daar zitten Vier grocte baktanden aan elke zyde van de beide kaak- 
beenderen , en een zeer kleine tand voor den eerllen baktand van de beide zy- 
den des bovenften kaakbeens ; hetgeen dus in het geheel een getal van twee- 
en-twintig tanden maakt. 
De zydelingfche uitlleekzels van het eerfte wervelbeen van den nek zyn niet 
zeer groot; het doornagtig uitlleekzel des tweeden wervelbeens is kort; daar 
Zitten in het geheel geene doomagtige uitlleekzels aan de vyf andere wervel- 
beenderen , en derzelver Ichuinfche uitlleekzels zyn zeer klein. 
De eekhoorn heeft twaalf wervelbeenderen jp den rug , en twaalf ribben aan 
elke zyde , agt waare en vier valfche ; het doornagtig uitlleekzel van het tien- 
de wervelbeen van den rug Haat loodrcgt.op en neer; die van de voorgaande 
wervelbeenderen zyn naar agteren,- en die van dc volgenden naar voren ge- 
rigt. 
Het borllbeen bellaat uit zeven beenderen ; het voorlle deel des eerllen 
beens is zeer breed. De eerfte ribben , eene aan elke zyde , geleeden zig met 
dat gedeelte van het. eerfte been des borftbeeps; de geleeding der tweede rib- 
ben gefchiedt tuflchen het eerfte en het tweede been; de derde ribben vallen 
tuflchen het tweede en het derde been in, en dus vervolgens tot aan de ze- 
vende en agtlle ribben toe, welker geleeding tuflchen het zesde en het ze- 
vende been des borllbeens -gefchiedt. 
Daar zitten zeven wervelbeenderen in de lendenen; de drie eerllen hadden 
geene bykomende uitlleekzels ; in een ander onderwerp ontbraken de uitlleek- 
zels flegts aan het eerfte; die der overige wervelbeenderen worden grooter naar 
maate de wervelbeenderen digter by het heiligbeen geplaatll zitten. Dit been 
beftont uit drie valfche wervelbeenderen , en de Haart hadt ’er een-en-twintig. 
(„) Zie het VI Deel van dit Werk, bl 2 . 126 ea 127, en PI. XLI, fig. It 
Ibidem. 
