B E SC H R Y V ING VAN DEN EEKHOORN. 167 
Het voorfte gedeelte van de heup is niet zeer breed, derzelver binnenkant is 
hol-, en de buitenkant bol-rond, dat vlak ftrydig is met het geen men in de. 
befchryving van den hond CO h ee ft doen opmerken ; de eyronde gaten zyn 
zeer groot. 
Het fch'ouderblad is rond aan zyne voorfte en bovenfte randen , tennaaften-- 
by gelyk dat van de kat , maar het is langer ; dit been heeft eenen zeer ver- 
hevenen doorn , die byna op het midden van zynen buitenkant ftaat , een twee- 
den op den agterften rand van die zyde , en een derden tennaaftenby op het 
midden van de binnenfte zyde; dezelaatfte is de kleinfte van allen. Hetfchou- 
derblad heeft een zeer duidelyk ravenbekfch uitfteekzel , en de doorn van het 
midden der bovenfte zyde wordt door een zogenaamd ichouderbeenshoofd ge- 
ëindigd , ook heeft dit diertje lleutelbeenderen. 
Elk flcutelbeen maakt twee kleine kromten ; de eene zit by het borftbeen en, 
is bolrond naar beneden, de andere zit by het fchouderblad , en is bolrond, 
naar boven toe; 
Het armbeen heeft eene lange ftompc- graat zitten op den voorften kant van 
deszelfs middelfte bovenfte gedeelte , en eene andere dunne en fnydende graat 
langs den buitenkant van deszelfs onderlte gedeelte ; de beenderen van den 
voorarm hadden eene kromte die naar voren uitftak; de ellepyp was plat en 
zat aan het ftraalbeen op verfchülende plaatfen valt. 
Het dijebeen heeft ook eene platte knobbelagtigheid , in de gedaante van ee- 
ne graat, die in de lengte loopt, onder den grooten draaijer zittende, en de klei- 
ne draaijer is op dezelfde wyze plat. Het kuitbeen zat met zyn onderlte ge- 
deelte aan het fcheenbeen vaft. 
Daar zaten vier beenderen in den eerften regel van de voorhand en vyf in 
den tweeden ; het vierde beentje van den eerften regel was gelyk gewoonlyk 
agter het derde gcplaatft; het tweede was het grootfte van de vier, en ftrek- 
te zig zo ver naar den kant van het eerfte uit , dat dit op den buitenkant van 
het eerfte beentje der agterhand geplaatft zat; het' eerfte beentje van den twee- 
den regel der voorhand zat gelyk een wigge tuffehen de einden van het eerfte 
en van het tweede beentje der agterhand geplaatft; het tweede en het derde 
beentje van den tweeden regel der voorhand zaten boven het tweede beentje 
van de agterhand ; het vierde beentje van de voorhand zat boven het derde 
beentje van- de agterhand , en het vyfde beentje van de voorhand' boven het 
vierde en het vyfde beentje van de agterhand. Het vyfde beentje van de voor- 
hand was het grootfte der vier van dea tweeden regel. 
De voorvoet was famengefteld uit de koot, de hiel, het fchuitbeentje , het 
teerlingbecntje , de drie wiggebeentjes , en uit een agtfte beentje, dat tegen 
het uitfteekfel van de koot r tuffehen het groote wiggebeen en de hiel geplaatft 
was ; het tweede wiggebeentje was veel kleiner dan de twee anderen , en 
ftrekte zig minder naar beneden uk , zodat liet einde van bet tweede beentje, 
van den navoet tuffehen' het eerfte en het derde wiggebeentje geplaatft was. 
CO Zie het V Deel van dit Werk, blz. 169. 
