ï7 a DE NATUURLYKE HISTORIE, 
zullen in den beginne geen anderen naam hebben dan dien van boom ; ver- 
volgens zal men den eyken, den beuken, den linden -boom alle drie eyken ge- 
naamd hebben, toen men dezelve van den dennen-den fparren-en den yp en - 
boom begon te onderfcheiden , welke drie foorten onder den algemeenen naam 
van fparreboom begreepen zullen zyn. De byzondere naamen zyn niet geko- 
men dan door een gevolg van de vergelyking en het byzonderer onderzoek 
’t welk men van ydere foort van dingen gedaan heeft; men heeft het getal 
dezer naamen vermeerderd , naarmaate men de Natuur meer beoeffend en 
beter gekend heeft; hoe meer men dezelve zal onderzoeken, hoe meer men 
haar zal vergelyken , hoe meer byzonderheden men zal ontdekken , en hoe 
meer eigen naamen, hoe meer byzondere uitdrukkingen voor yder afzonder- 
lyk voorwerp , men vinden zal. Hier uit begrypt men nu ten allerklaarften 
dat, wanneer men ons de Natuur nog heden onder algemeeae beuaamiimen 
vertoont, dat is te zeggen door geflagten uitdrukt, dit net hetzelfde is^als 
of men ons naar ’t A, B, C, van alle kennis terug leidt, en op nieuws voert 
naar de duifternis van de eerfte kindsheid des menfchdoms , daar wy gelukkig 
zyn uitgeworfteld. De onkunde heeft de geflagten gemaakt , de weetenfchap 
heeft de eigen naamen uitgevonden en zal die , zo lang zy daar is , blyven ge- 
bruiken , en wy zullen niet fchroomen het getal der byzondere benaamingen 
te vermeerderen zo dikwils wy byzondere foorten willen aanduiden. 
Men heeft, onder dezen geflagtnaam van rot, verfeheiden foorten van klei- 
ne dieren begreepen en verward ; wy zullen dezen naam niet anders geeven 
dan aan de gemeene rot, die zwartagtig is en zyn verblyf in de huizen houdt- 
elk der andere foorten zal haare byzondere benaaming hebben , omdat zy zig 
niet te famen vermengende onderfcheidene en afzonderlyke dieren van malkan- 
der zyn. 
De rot is genoeg bekend, door het ongemak, ’t welk zy ons veroorzaakt; 
zy houdt haar verblyf gemeenlylt op de zolders, daar men graanen oplegt, of 
daar men vrugten bewaart, en begeeft zig van daar naar het beneden gedeel- 
te van ’t huis , ’t welk zy allerwegen doorfnuffelt. De rot is een vleefchvreetend 
dier, en fchynt zelfs alles in te liaan, allcenlyk fchynt zy de hardde boven 
de teederfte dingen te verkiezen; zy knabbelt de wol, de doffen, de meube- 
len, boort door het hout heen, maakt gaten in de nuturen, gaat haar ver- 
blyf in de dikte der zolderingen , in de ledige ruimte tuffchen het houtwerk 
tuffchen befchooten zolders , of met hout bekleede wanden neemen ; zy komt 
daar uit te voorfchyn , om haar onderhoud te zoeken, en dikwils brengt zy 
daar alles , wat zy kan medefleepen , en maakt daar een magazyn tervvyl zy 
jongen heeft. 
Zy werpt verfeheiden reizen in ’t jaar; bykans altoos in den zomer; de ge- 
woone dragten zyn van vyf of zes. Zy zoekt de warmile plaatfen , en legert 
zig des winters by de fchoorfteenen , in ’t hooy, in ’t ftroo , enz. In weerwil 
van de katten, van het vergift, van de ftrikken en vallen, teelt dit ongedier- 
te zo fterk voort , dat het dikwils groote fehaden doet ; het is inzonderheid 
in de oude huizen ten platten lande, alwaar men koorn op de zolders heeft, 
en alwaar de iraby zynde lchuuren en hooybergen haare n aftogt bevorderen 
en haare wykplaatfen gemaklyker maaken, dat zy in zulken grooten getale ge- 
