6 
de natuur lyke historie, 
nairen want het is de tyd der ritzigheid ; zy keven van groenten , en voeden 
zie^'vkelylc met de nieuwe voortbrengzelen ; welken hun de oppervlakte der 
bet netvlies zet zig uit, het neemt toe, en wordt met den 
ovifrvloed van dit goed voedtel opyidd; de blaasjes veimcmven, “ '“fe» 
Ttiqtrelvks vol* detceldeelen ontploojjen zig, en zwellen, en t is dan, dat 
dez^e dieren Vulk eene fterke muskus-iugtkrygen, dat dezelve onverdraagelyk 
k- dSe reuk doet zig van verre ontdekken, en fchoon aairgenaam voor de 
Europeaanen (^e), mishaagt zy den Wilden zo llerk, dat zy eene rmei , aan 
welker oevers zig deze muskusrotten in groote menigte onthouden, de 
kende rivier genaamd hebben, gelyk zy deze dieren zelve de hinkende rotten 
^"iTiverpen eens’in ’t jaar, en werpen vyf of zes jongen tevps; de dragt 
duurt niet lang, dewyl zy niet dan in’t begin van den zomer ritzig worden, en 
de iongen reed^s groot zyn in de maand oftober, als wanneer zy de ouden 
moeten volgen in de hut, welke zy alk jaar op nieuws aaukggen; want men 
heeft waargenomen, dat zy tot hunne vorige verbly^laatfen met wederkee- 
ren* hunne hem is eene foort van gefteen, ’t welk de jagers nabootfen om 
hen’ te lokken en te verfchalken: hunne voorfte tanden zyn zo fterk , en zo 
SeSktt^ dat, wanneer men een dezer dieren in een kift van 
hard hout oMuit, het daar in zeer korten tyd een gat in maakt , groot genoeg 
om daar uit te komen en dit is weder eene van die natuurlyke vermogens , 
welken zv met de bévers gemeen hebben , als die wy ook met beflooten neb- 
ben kunnen houden, of wy hebben de deur van hun yerblyf met blik moe- 
ten laatcn beilaan: de ondatra zwemt zo lang of zo fchielyk niet als de bever, 
hv begeeft zig meer dan deze te land; liy loopt egter niet wel, en gaat nog 
flegter, waggelende of wiegende even als de ganzen: zyn vel behoudt eene 
muskusgeur , die maakt , dat men zig daar van niet gaarne voor bont bedient, 
maar men gebruikt het tweede hair of donshair in de hoeden-fabriek. 
Deze dieren zyn weinig wild , en hen vroeg vangende kan men hen ligtelyk 
tam maaken ; zy zyn zelfs zeer aartig terwyl zy jong zyn ; h^unne lange en 
bvna naakte ftaart,' die hunne gedaante zeer onaangenaam maakt; is zeer kort 
in den eerften keftyd; zy fpeekn onfcliuldig en zo aaitig als jonge katten; 
(e) De :rauskusrot van Noord-Amerika is wat dikker ‘zv^heeft 
„ ryk; haar element is ’t water, maar zy pat evenwel «"'i 5" 
ppn Dlatten (taart van a?t of tien duimen lengte, en een vingerbreed. pM(ve is met Kiei 
” n! z£te het vel is ros,%uin menieUleung. het hair .szecr fyn envry 
” ^ hPf dier heeft de nieren digtby de zaadballen , dieeenen zeer aangenaamen rauskusreuk 
" hcbten f hun^, aan welken de muskus, ongemak vpoorzaakt; zo men 
” he?des w nters dolde, terwyl het vel goed voor bond is, rieken de meren niet , in ’t 
” vllriaar hprnpemen ZV haaren reuk. die tot in auguftus duurt wat het ^eefp bp 
:: re?trhe?S heeft geen muskusfmaak, het is zeer goed 
i'jimériojte Septmr. par Dents, Paris 1672. Tom. II. pag. 258 . ” hebben aeene 70 
„ Kanada verfpreiden een verwonderlyken reuk; de civetkat ' , rr 7. 
fterke noch zo aansenaame uitwaaffemingen”. Voyage ds la Hontan, tó 1706. lom. 
ƒ P3g. 9S. — M De Amerikaanfche Wilden houden niet van de lugp die de muskusrot 
verlpreidt; zy hebben haar den naam vaniïmêtm* gegeeven ; zulk een tegenzin hebben zy 
in dien reuk”. Mémoires de l'^cadémie royale desSaences, Jnnee i/iS- pag- 32?. 
