DE NATUURLYKE HISTORIE, 
4 * 
ken of eene ionge wUde keu; de oude zyn hard, fchoon zy vet zyn in dciii 
tvd der vrugten, die van hunne gading zyn, dat is te zeggen geduurende den 
zomer en een goed gedeelte van den herift ; de mannetjes inzonderheid kry- 
gen, oud wordende, eenefterke en onaangenaame lugt; .... Hetis op de- 
ze wyze alleen , dat men zeggen kan dat zy goed zyn om te eet en. Vopr t ove- 
rige weet men, dat de Indiaanen zelve geen dier eeten, d?.t zy geen dier doo- 
den • de Mooren en de Maleijers eeten ’er raiffcliien van; zekerlyk eeten vee- 
Ie Europeërs daarvan, en dus kan men zeggen, dat de rouffettes in de Indiën 
gegeeten worden, fchoon de eigenlyk gezegde Indiaan daar niet van eet: op 
dit eiland eet men de rouffettes en de rougettes. 
Na dit onderzoek der noten kom ik tot de hiftorie zelve , of den text ; dic 
ook verbeterins noodig heeft: en ten bewyze daar van behoef ik ’t geen ik 
VM derouS^^^^ ’t geen ik ’er van gezien heb, flegts over te ftellen. 
tegen ’t geen anderen zig daar van verbeeld hebben , waar naar derzelver his- 
torie befchreeven is. , , j j r. , 
De rouffettes en rougettes hooren natuurlyk t huis op de eilanden Bourbon 
rile de Fratice, en Madagafcar; hetis lints vyftig jaaren, en meer (1772.) 
«at ik my in dat van Bourbon onthoude ; toen ik daar in leptember aan- 
kwam , waren deze dieren zo gemeen , zelfs , in de reeds beflagen ttreekent 
van het eiland , als zy thans zeldzaam zyn : de reden daarvan is natuurlyk ; 
voor eerft waren de boffehen nog niet verre van de wooningen af ; en deze 
dieren hebben boffehen noodig , die thans zeer verminderd en verder af zyn. 
Ten anderen is de rouffette leevendbaarend , en werpt flegts een jong in ’t 
iaar. Ten derden maakt men jagt op dit dier om deszelfs vleefch , om zyn 
vet, om de jongen, geduurende den geheelen zomer, den gebeden herfll,, 
cn een gedeelte van den winter, en deze jagt gelchiedt door de Blanken,., 
met den fnapliaan, en door de Negers met netten; dus moet de foort in kor- 
ten tyd fterk verminderen ; want behalven dat zy de bewoonde ftreeken ver- 
laaten, om de wyk te neemen naar die oorden , daar nog geen menlchen ver- 
keeren , zo fpaaren de Negers hen ook niet als zy hen betrappen kunnen. 
De bronstyd dezer dieren is hier tegen de maand may; dat is, algemeen; 
gelprooken, in’t midden van den herflf ; die van de geboorte der jongen is 
omtrent een maand na de lente-nachtevening : dus is de dragt van vier en een: 
half of vyf maanden ; ik weet niet hoe lang de jongen groei jen, raap ik weet, 
dat die groey fchynt op te houden in den winter -zonne-ftand , dat is te zeg- 
gen na verloop van omtrent agt maanden na de geboorte ; ik weet daarenbo- 
ven dat men geen kleine rouflettes meer ziet na april en may, den tyd, waar- 
in men de ouden ligtelyk van de jongen onderfcheidt door leevendiger kleu- 
ren van het vel , die de laatfte boven de eerften hebben : de ouden worden grys- 
agtig, na verloop van ik weet niet hoe veel tyds, en dan zyn zy zeer hard,, 
inzonderheid de mannetjes; dan rieken zy ook zeer fterk, gelyk ik reeds ge- 
zegd heb ; zodat de Negers alleen daar van eeten kunnen , dewyl er dan; 
niets goeds aan is dan het vet, waarvan deze dieren doorgaands wel voor^ 
zien zyn van het einde der lente af tot aan het begin van den winter, 
liet is zekerlyk niet het vleefch, van welke foort het wezen moge,, dat de 
