VAN DEN TAMANOIR, DE TARIANDUA, enz. 103 
mieren- eeters is die , welken de Brafiliaanen tamandua-guacu heeten , dat is 
grooten tamandua , en waaraan de Franfchen in Amerika geveftigd , den naam 
van tamanoir gegeeven hebben ; het is een dier dat van ’t einde van den Ihuit tot 
aan ’t begin van den Haart omtrent vier voeten lang is ; zyn kop kan veertien 
of vyftien duimen haaien, de fnuit is zeer verlangd, deftaart, die twee voeten 
en een halven lengte heeft, is bedekt met ruw hair, meer dan een voetlang ; 
de hals is kort, de kop fraai, de oogen klein en zwart, de ooren gerond, 
de 'tong dun,- en meer dan twee voeten lang , het dier vouwt dezelve in zyn 
bek toe, wanneer hy haar geheel inhaalt; zyne pooten zyn maar een voet 
hoog ; de voorfte zyn iets hooger en dunner dan de agterfte ; hy heeft ronde 
voeten ; de voorfte zyn gewapend met vier nagels , waarvan de twee middelfte 
de grootfte zyn, die der agterfte hebben vyf nagels ; het hair van den ftaart, 
even als dat van ’t lighaam, is zwart en wit gemengd, op den ftaart is hetby 
wyze van pluim gefchikt het dier wendt denzelven over den rug , en bedekt 
’er zyn geheele lighaam mede , wanneer het wil flaapen , of zig voor den re- 
gen of de liitte der zon befchutten: dé lange hairen van den ftaart cn van het 
lighaam zyn niet rond over hunne geheele lengte, zy zyn plat aan het einde, 
en droog op ’t aanraaken, gelyk als hooy: het dier fchudt zyn ftaart dikwils 
en fdiielyk , wanneer het boos is , maar het lleept denzelven onder ’t gaan , 
wanneer het bedaard is , en het veegt dus den grond , daar het overtrekt ; 
de hairen van de voorfte deelen zyns lighaams zyn minder lang dan die der 
agterfte deelen; deze laatfte zyn agterwaards , de andere voorwaards , gekeerd': 
daar is meer wit op de voorfte, en meer zwart op de agterfte, deelen; daar 
is ook een zwarte ftreep op de borft en de 'fchoft, die zig tot in de zydcndes 
lighaams verlengt, en op den rug by de lendenen uitloopt; de agterfte poo-' 
ten zyn byna zwart, de voorfte byna wit met een groote zwarte vlak in ’t 
midden: de tamanoir gaat langzaam, een menfch kan hem gemaklyk in ’t 
ioopen onderhaaien ; zyne voeten fchynen minder gemaakt om te gaan dan 
om te kruipen, en rondagtige ligliaamen aantevatten; ook grypt hy een tak 
van een boom of een ftok , met zulk eene kragt aan , dat het onmogelyk is 
hem denzelven te ontweldigen. 
Het tweede dezer dieren is dat , ’t welk de Amerikaanen enkel Tamandua 
noemen , en voor ’t w'^elk wy dezen naam behouden zullen ; het is veel klei- 
ner dan de tamanoir; het kan maar omtrent agttien duimen haaien van het ein-- 
de van den bek tot het begin van den ftaart, zyn kop is vyf duim lang, zyn 
Ihuit loopt in ’t lang en van onderen binnenwaards ; hy heeft een ftaart die - 
Hr. LinnjEüs heeft waarfchynlyk deze aanduiding, even als die van den gemaakt 
naar de afbeeldingen dooi' Sega gegeeven; dezs zegt" inderdaad {op blz. 6o. van zjm ibejaurus 
dat het dier, ’t welk hier in aanmerking komt, llegts eenen vinger heeft aan yde-'en voorften 
voet; die Tbefaums van Seba is een magazyn, dat kwalyk gefchiJit, en vol is van dergelyka 
fouten ; de Hr. LiN.vieos heeft deze bemerkt en verbeterd in de -volgende uitgaven. Mymeco' 
pbaga manibus didaQylis , plancis tctradactylis, Lust^veüs Syji. Nat. Ei. VL pag. 8. en Ei. 
^ %l\rmecopbaga rojlro breve, pedibus anticis dydactylis, pojlkis tetradactyUs . MyrmecothSii 
ga minima. Ls petit fourmiller. ükisson. Regn. Animal. pag. 28. 
The iittk ani-éaUr. Esav/m) Glamrss, Lond. 1758. pag. 20. 
