VAN DEN TAMANOIR, DE TAMANDUA, enZ. jop 
se en evenredigheden des lighaams, egter veele dingen gemeen, zo wel in maakzel , 
als in natuurlyke gebruiken : alle drie voeden zy zig met mieren , en fteeken 
eok hunne tong in den honig en andere vloeibaare of lymige zdftondighe- 
den : zy weeten de broodkruimels , en kleine ftukjes gehakt vleefch vry 
fchielyk op te likken , men temt ze gemaklyk en voedt hen met weinig moeite 
op ; zy kunnen de berooving van aUe voedzel vry lang verdraagon ; zy hik- 
ken al het vogt, dat zy drinkende opneeraen, niet door, daar valt altyd een 
gedeelte door de neusgaten weder uit ; zy flaapen gemeenlyk over dag , en 
veranderen des nagts van plaats; zy gaan zo Ü^t, dat een menfeh hen ge- 
maklyk in ’tloopen agterhaalen kan, zo zy zig in een open plaats bevindmr 
de Wilden eeten hun vleefch , dat evenwel zeer liegt van fmaak is, ’ 
Men zou den tamanoir van verre voor een grooten vos neemen , en ’t is te 
dezer oorzaake, dat zommige Reisbefchryvers hem Amerikaanlbhen vosgehee- 
ten hebben : hy is fterk genoeg om zig tegen een grooten hond , en zelfs te- 
gen een jaguar , te verwecren ; aangevallen wordende vegt hy eerll overeiné- 
üaande, en verdedigt zig, gelyk de beer, met de handen, waarvan de na- 
gels moorddaadig zyn ; vervolgens legt hy zig op zyn rug neder om zig van 
zyne voeten zo wel als handen te bedienen , en in deze plaatfing 'is hv bykans 
onverwinlyk, en vegt hardnekkig tot het uiterfte, en zelfs, nadat' hy zyn 
vyand geveld heeft, laat hy dien niet dan lang daarna los , hy kan beter dan 
eenig ander dier tegen den ftryd, omdat hy met lang digt hair, en eene dik- 
ke Iedere huid bedekt is, en omdat hy niet zeer gevoelig, en taey van le- 
ven, is. ^ 
De tamanoir , de tamandua , en- de fourrailler of kleine miereneeter zyn die- 
ren, die tot de heetfte klimaaten van Amerika behooren, dat is te zeggen tot 
Braziel, Guyana, het land der Amazoonen, enz; men vindt hen niet in Ka- 
nada , noch in de andere koude landen van de nieuwe Wereld ; men moet hen 
dan ook in de oude Wereld niet wedervinden; Kolbb (;) egter, en Desmar- 
cnAis hebben gelchreeven, dat deze dieren ook in Afrika gevonden wier- 
den, maar het komt niy voor, dat zy den pangolin, of de fchub-hagedis met 
onze miereneeters verward hebben :■ het is mifichien door eene plaats by Marc- 
GRAVE, waarin gezegd wordt; tamandua-guacu BraJUienfibus ^ Congenftbus ^ 
(ubi et frequent eji') umbulu diBtis (*), dat Kolce en Desmarchais in deze 
dwaaling gevallen zyn; en inderdaad indien Marggrave diOOT Congenftbus de in- 
boorlingen van Kongo verftaat, zal hy de eerfte gezegd hebben, dat de tamanoir 
in Afrika gevonden werdt : het welk egter door geen ander geloofwaardig ge- 
tuige beveiligd wordt; INIarcgrave zelf hadt zekerlyk dit dier in Afrika niet 
gezien , dewyl hy erkent , dat hy in Amerika zelfs niet dan het vel gezien 
hadt; Desmarchais Ipreekt ’er vry wild van; hy zegt enkeld, dat men dit 
dier in Afrika zo wel als in Amerika vindt, maar hy voegt ’er geene oraftau- 
(i) Defcription du Cap de Bbnne efpêrance, par Kolbe Tom. III. pag. 43. 
(It) Foyage de Desmarchais, Tom. III. pag. 307. 
„ Tamandua-guacu, zo als de Brafiliaanen hem noemen, by de inboorlingen van n-nn ■ 
go, daar hy ook vry gemeen is, umbulu geheeten”, 
O s 
