ï66 DE NATUURLYKE HISTORIE, 
namelyk de eerften, die veel breedte hebben aan hunonderfte eind; hetborft- 
been beftaat llegts uit vier beenderen , waarvan het eerfte zeer groot is en de 
gedaante heeft van eene ruit ; een van deszelfs hoeken zit naar voren en ge- 
leedt zig met de fleutelbeenderen i de tegenoverftaande hoek geleedt zig met 
het tweede beentje , en de zydelingfche hoeken met de eerfte ribben ; de ge- 
leeding der tweede ribben gefchiedt tuffchen het eerfte en tweede beentje van 
het borftbeen; die der derde ribben tuffchen het tweede en het derde been, 
en die der vierde en yyfde ribben tuffchen het derde en hef vierde beentje j 
alle de doomagtige uitfteekzels der wervelbeenderen van den rug liaan agter^ 
over geboogen. 
De wervelbeenderen der lendenen zyn ten getale van vyf ; derzelver doorn- 
agtige uitfteekzels zyn agterover., en de zydelingfche naar omhoog en naar 
voren geboogen. 
Het heiligbeen beftaat uit drie valfche wervelbeenderen , indieo men geene 
andere rekent tot dit been te behooren dan dezulken die met hunne zydeling- 
fche deelen aan de heupbeenderen raaken; maar daar zyn ’er nog twee ande- 
ren, welke men zoude kunnen befchouwenalsvan het heiligbeen afhangelyk.te 
zyn ; vyf andere wervelbeenderen hebben vervolgens lange zydelingfche uit- 
fteekzcls die aan de zitbeenderen uidoopen ; de ftaart eindelyk is zamenge- 
Iteld uit omtrent agt-en-twindg valfche wervelbeenderen , waarvan de agt of 
tien eerften lange zydelingfche uitfteekzels hebben , die door de geleedende zy- 
den aan het beenagtig fchüd van den ftaart raaken : na de fcliilden der fchou- 
deren, van den rug en van het kruis te hebben afgeligt, heb ik dezelve niet 
op eene zeer duidelyke wyze zien vaft zitten dan aan het voorfte en bovenfte 
eind der heupbeenderen en aan de oneffenheden van de zitbeenderen , en het 
was niet dan door kleine banden , welke ik niet gewaar geworden ben ter plaat- 
fe van de Ichouderbladeren en van de doomagtige uitfteekzels der wervel- 
beenderen van den rug en van de lendenen ; ik heb onder het beenagtig be- 
kleedzel niet dan vet en fpieren gevonden. 
Het vooi-fte gedeelte van het heupbeen heeft drie zyden , waarvan de bo- 
venfte en de onderfte breed zyn; de binnenkant is fmal en dit been is geboo- 
gen in zyne lengte , deszelfs bolrondheid zit naar bvüten ; de zitbeenderen 
hebben elk een uitfteekzel op den binnenkant ; de goot van het bekken beeft 
flegts weinig lengte. 
Het fchouderblad heeft eene langwerpige gedaante en die naar die van ee- 
nen driehoek gclykt; deszelfs doornagtig uitfteekzel ftaat naar omhoog en 
eindigt in eenen knop die zig met een fleutelheen geleedt; het ravenbeks uit' 
fteekzel is zeer klein. 
De fleutclbeenderen zyn dun. 
Het middelft gedeelte van het armbeen is platagtig zodanig dat het eenen 
buiten-en eenen binnen»kant heeft: daar zit een groot uitfteekzel op de voor- 
fte zyde. 
Het ftraalbeen is zeer kort, en het armbeen ïs naar evenredigheid niet langer 
dan door (Jen elleboogskpokkel die zeer lang is. 
