1%2 
de natuur lyke historie, 
ken, ook doet men dit dier onophoudelyk den oorlog aan; de jagers hebben 
moeite om het leevendig te vangen, en wanneer men liet in_ zyn hol veiraft, 
dat men van voren en van agteren ontdekt, verweert het zig en_ zoekt zelfs 
zigte wreeken door met even veel hardnekkigheid ab haaftigheid te byten: 
deszelfsvel, fchoon met kort en ftug hair bezet, maakt eene tamelyke goede 
peltery (e), omdat het op de zydenregelmaatig gevlakt is: deze dieren bren- 
gen dikwyb, en in grooten getale, jongen voort; de menfchen en de roof- 
dieren vernielen ’er veelen van, en ondertuffchen blyft de foort altyd ten 
naallenby even talryk; dezelve is oorfprongelyk en byzonder eigen aan Zuid- 
Amerika, en wordt nergens in de oude Wereld gevonden. 
BTFOEGZEL TOT DE N ATÜURLTKE HISTORIE 
FAN DEN PACA. 
Dewyl wy op PI. XLllI, die hier agter volgt, de afbeelding gegeeven heb- 
ben van een jongen paca, die nog 'de helft van zynen groei niet hadt, en 
ons zedert dien tyd een van deze dieren leevend is toegezonden, die reeds 
grooter was dan de geen welken wy befchreeven hebben , heb ik denzelven 
in huis doen voeden, en zedert de maand auguftus 1774 tot op dezen dag, 
zynde den agt-en-twintigften may 1775, heeft hy niet opgehouden van nog 
zeer veel te groeien ; ik heb daarom gemeend hem te moeten doen uittekenen 
en deszelfs afbeelding (PI XLIIl*) te geeven, benevens de waarneemingen 
welke men gedaan heeft omtrent zyne manieren van leeven: de Hr. Tre- 
digito! longo ; capite inflar nojlrorum cuniculonm crajfo-, awibus, pilis nudis paulum acutis: 
nares babet amplas; os inferkis brevius fupemri ; rimaminftar leporis, non tarnen fijfurd; barham 
felinam, feu leporinam prolixam , poft oculos pone aures iterum taks pilos: crura priora paulum 
breviora pofterioribus , in pedibus digiti qu ituor: cauda brevijftma ut Aguti; pili corporis funt urn- 
hrae coloris , breves ad tatlum duri; in hterihus autem fecundum longitudinem macuias babet 
cinereas, in ventte albicat ; cibum oblattfm pedibusnon tenet ut Aguti, fed in terra pofitum devorat^ 
inftar fuis, otque ad eundem pene modum grwmit : carnent babet eximiam d? pinguem , ita ut non 
habeat opus lardo quando ajjatur, unde Lujitanis coca real voeatur illorum venatio. Marcgrave, 
Ilift. Brafil. pag. 224. Nota. Dat Marcgrave zig beJroogen heeft, als hy dit dier Qeges vier 
vingers aan iedeten voet geeft; het is zeker dat hy ’er vyf aan alle zyne voeten heeft i de duim 
is ilegts veel korter das de andere vingers, en is nietzigtbaar dan door den nagel. 
(e) De pag of pague is een dter van de grootte van eenen kleinen brak-hoijJ, het heeft een 
miffelyken en zeer misvormden kop . deszelfs vleefch heeft ten naailenby denzelfden fmaak 
als kalfsvleefch ; en wnt deszelfs huid betreft, dewyl dezelve zeer fchoon en met wit, grys en 
zwart gevlakt is , zoude zy eene zeer ryke peltery uitoiaaken. Hiflóire d’un Foyage au BrezU, 
par DE Lery, pag. 157. 
Men vindt langs de Maragnon dieren pacs geheeteu, die een weinig grooter dan de couatis 
en geheel rond zyn; zy hebben den kop dik en kort , de ooren zeer klein, den rtaart niet lan- 
ger dan een pink; de huid is zeer fraai zynde bezet met een zeer kort hair dat overal met 
wie en zwart gevlakt is. Mijfton au Maragnon, par Ie P, Claude d’Abbeville, Paris 1614^ 
pag- 2SI. 
