ï86 
DE NATUURLYKE HISTORIE, 
zen, de nagels diüwyls zwart, tcrwyl anderen dezelve wit of vleefchkleurig 
hebben : de vyfde vinger , die de binnenfte is , vertoont zig niet dan wan- 
neer het dier de pooten heeft opgeheeven , en is flegts een kleine Ipoor die 
zeer kort is : daar zitten twee tepels van eene bruinagtige kleur tulTchen de 
agterfte pooten op weinig afftands van de teeldeelen : voor het overige , fchoon 
de ftaart geheel niet zigtbaar zy , vindt men evenwel als men denzelven zoekt, 
een klein knobbeltje van twee of drie lynen lengte dat denzelven fchynt aan 
te wyzen. 
De paca , tam gemaakt zynde , eet van alles wat men hem wil geeven , en 
hy fchynt een Herken eetlull te hebben ^ men voedde hem gemeenlyk met 
brood, en het zy men dit in water, in wyn of zelfs in azyn weekte, hy at 
het eveneens; maar fuiker en vrugten zyn zo zeer van zynen fraaak, dat wan- 
neer men hem zulks voorhieldt, hy zyne vreugd daarover betuigde door hup- 
pelen en fpringen : wortelen en groenten waren ook naar zyn fmaak , hy at 
eveneens knollen, feldery, uijens, en zelfs look en chalotten: hy weigerde 
geen kool of gras, zelfs geen mos of boomfehorffen ; wy hebben hem in het 
begin ook hout en houtskoolen zien eeten; van vleefch fcheen hy het minft 
te houden; hy at daar zeldzaam en in eene kleine hoeveelheid van: men 
zoude hem gemakkelyk met koorn kunnen voeden , want hy zogt het dik- 
wyls in het ilroo daar hy op lag ; hy drinkt gelyk de hond met het water op 
zyne tong op te ligten ; zyn pis was zeer dik en van eene ondraaglyke lugt ; 
eyne uitwerpfelen hebben de gedaante van kleine keuteltjes, die langwerpiger 
zyn dan die van de haazen en konynen. 
Ingevolge de kleine waarneemingen , welke wy opgeeven, zyn wy zeer 
genegen om te gelooven dat men deze ibort in Frankryk zoude kunnen doen 
aarten , en dewyl derzelver vleefch goed om te eeten , en het dier niet 
zeer moeielyk te voeden is, zoude dit eene nuttige aanwinning zyn; hy 
fchynt niet zeer bang voor de koude te zyn , en , dewyl hy graaven kan , 
zoude hy zig daarenboven geduurende den winter daar ligtelyk voor kunnen 
belchutten ; een enkelde paca verfchaft zo veel goed vleefch als zeven of agt 
konynen. 
De Hr. de la Borde zegt dat de paca gemeenlyk de oevers der rivieren 
bewoont , en dat hy zyn hol zodanig maakt , dat hy daar door drie verfchil- 
lende gaten kan uit en ingaan. „ Wanneer hy vervolgd wordt, zegt deze 
„ Schryver , werpt hy zig in het water , in hetwelk hy onderdorapelt en 
„ zyn kop flegts van tyd tot tyd opligt, maar wanneer hy eindelyk door de 
„ honden wordt aangetafl verdeedigt hy zig zeer fterk : hy voegt ’er by dat 
„ het vleefch van dit dier zeer geacht is op Kayenne, dat men hetzelve 
,, ftooft gelyk dat van een fpeenvarken , en dat het, hoe het ook bereid wordt, 
„ een uitmuntend eeten is. 
,, De paca woont alleen in zyn hol , en gaat daar gemeenlyk niet dan des nagts 
„ uit om zyn voedzel te zoeken ; hy komt daar overdag niet uit dan om zyne 
„ geheime behoeften te voldoen , want men vindt nooit eenige vuiligheid iu 
« zyn hol, en telkens als hy in. hetzelve gaat draagt by zorg om de ingangen 
