DE SARIGUE, DE OPOSSUM OF DE PHILANDER. 197 
meen zvn op het eiland Solor; dat men ze zelfs met de konynen opvoedt 
welken zy geen kwaad doen , en dat men eveneens derzelver vleefch eet , het 
” -welk de Inboorlingen van dat eiland uitmuntend vinden, enz”. Deze zyn 
^er twyfelagtig om niette zeggen vallch.Voor eevft : de philander, p/. XXXniI^ 
is niet de grootfte van de Ooft-Indiën, dewyl, volgens den Schryver zelven, 
die van Plaat XXXIX, welken hy ook in de Ooft Indiën tluiis brengt, grooj 
ter is: ten anderen: deze philander gelykt geheel niet naar een konyn , en by, 
gevolge 'wordt hy zeer kwalyk konyn van /iroé genoemd. Ten derden , geen 
één Reiziger naar de Ooft-Indiên heeft melding gemaakt van dit zo opraerke- 
Ivk dier- geen één heeft gezegd dat men hetzelve of op liet eiland van Solor, 
of op eenige andere plaats van de oude Wereld vondt : Seba zelf fchynt niet 
alleen de onbekwaamheid, maar ook de ongetrouwheid te begrypeu van den 
Schryver welken hy aanhaalt; Cujus equidem re/, zegt hy, fides fit penes au> 
toTCfh. At tniruni tamcn ift quod D. f^alentinus philandri formam baud dS“ 
fcribierit prout fe haUt , & uti nos ejus icones ad vimm fa&as praegrr.(fi5 ta- 
buli exhibuimus. FoL L pag. 61. Maar om volkomen aan zig zelven her 
weinige vertrouwen te bewyzen dat het getuigenis van dezen Schryver, Fran. 
cois Valentyn , Kerkendienaar op Aroboina , die evenwel in vyf deelen in 
folio de Natuuvlyke Hiftorie der Üoft-Indiën heeft doen drukken {/) , inde- 
daad verdient, zal het genoegzaam zyn te verzenden tot het geen Artcdi op; 
het onderwerp van dit groote Werk zegt (e), en tot de verwyten welke Ssba 
zelf hem met reden over den lompen misflag doet (ƒ) welken hy begaat, als 
hy verzekert dat de zak van het dier , waarvan wy hier fpreeken , eer.e lyG 
moeder is, waarin de jongen ontvangen worden, en dat hy, zelf den phi- 
55 
55 
lander ontleed hebbende ,. ’cr geeuc andere gevonden heeft ; dat indien de- 
ze zak niet ecne waare lyfmoeder is, de mammen, met opzigt op de jon- 
gen van dit dier, hetzelfde zyn als de fteclen ten opzigte van de vrugteri 
zyn, dat zy aan deze mammen blyven vaft zitten tot dat zy ryp zyn, eii 
dat zy zig dan daar van aflcheiden, gelyk de vrugt zyn ileeltje verlaat 
” wanneer zy alle haare rypheid verkreegen heeft, enz”. Het waare van dit 
Tlles is dat Valentyn , die verzeekert dat niets zo gemeen is als deze dieren 
Ooft-Indiën, en vooral te Solor, aldaar miffehien nooit eenige gezien 
hadt- en dat alles wat hy ’er van zegt, tot zyne blykbaarfte dwaalingen toe; 
uit Piso en Marcgrave is uitgefchreeven , ^e beiden , ten dezen opzigte;. 
fleetó de uitfchryvers vanXiMBNES zyn, en die zig 111 alles bedroogen hebben 
waf zy daar, voor hunne rekening, hebben bygevoegd; want Marcgrave,. 
enPiso zeggen volftrektelyk en met zeker dheid, zo wel als Valentvn, dat. 
rai Oud-en NieiiwOoft-Indie , enz. te Dordrecht by Jan van Braam, 1724- 
k) Mutia fcHpfie Ffanci/cus FatefUinus quae Judeus Apella cred^ . . . /fa compa eji 
■kir über BeMcus, ut Hi/lonconm naturalium genuinonm Éf erudttorum oculot nullo modo fe», 
f pgffil, Artedi Icbtbyologiae Hip. Litteraria, Lugd.^at^ 1738^ P^S* SS & 5Ö- 
/f) inde autem quam liquidiffime detegitur error a D. Franctfeo Falenttno cmmijjus , cir'cxi 
kiVnriam borum animalium. Tom. III. pag. .273- • ■ • • error abfonus valde Q» enomis indet.t 
f orfmoTtum duxit, quod vir iflt bm animalium fpeetem baud debKe exammavim, 
Kffi. !• pas* Ö4. 
